گل کدی نہی کیتی کنڈ مگروں ایہو ساڈا سجنڑ اصول اے

گل کدی نہی کیتی کنڈ مگروں ایہو ساڈا سجنڑ اصول اے

کم ظرفاں نال تاں فائدہ ای نہی ھوندی بالکل بحث فضول اے

لجپال ہمیش غریب ہوندن اوہدی سنگت حسیبؔ قبول اے

اده راہ وچ سجن نوں چهڈ ونجنڑاں آجکل دا ایہہ معمول اے

اج پتھر تے یار لکیراں ہِن ویکھا او ہردا اے یا میں ہرَنا

اج پتھر تے یار لکیراں ہِن ویکھا او ہردا اے یا میں ہرَنا

گل اڑڑی ہوئی ساحر مِنت تے ہے ویکھا او کردا اے یا میں کرنا

وچوں دوواں نوں ہجر مُکا چھڈیا ویکھا او جردا اے یا میں جرنا

اساں دوواں دے موت قریب آ گئی ویکھا او مردا اے یا میں مرنا

سجنڑاں لئ منہ چوں مردیاں تائیں ہر دم بسم اللہ کڈھنا اے

سجنڑاں لئ منہ چوں مردیاں تائیں ہر دم بسم اللہ کڈھنا اے

نئیں رکھنڑا ڈار سنگت وچوں ہر شخض بے دِلا کڈھنا اے

جیہڑا اوکھ وکھائے میں نیت لیا اے اوندے نال نہ گِلا کڈھنا اے

بس ضد اے جئیں وچ آکڑ اے اوندی دھونڑ چوں کِلا کڈھنا اے

تساں دل وچ ھاۓ میرے دل اچ اوہ تے سدا دل اچ وسدے راھسو

تساں دل وچ ھاۓ میرے دل اچ اوہ تے سدا دل اچ وسدے راھسو

تساں نیت وٹاؤ تاں توہاڈی مرضی ساڈے کدی ناں ذھن تو لاھسو

اس دل تے راج توھاں دا راھسی بھئیں جھئیں کے جدنڑ وی آسو

نئیں سجنڑ میعاری نت نت لبھدے مینوں چھوڑ کے بہوں پچھتاسو

دل آہدائے یار اودائیں وگ ونجیئے میرے محسن لد گئین

دل آہدائے یار اودائیں وگ ونجیئے میرے محسن لد گئین جدے

چلو اسیں سرکار نوں گھر ونج ملیئے جے انہاں کوئی نہی آؤنڑاں ادے 

سارے فرق ہن مینڈی غربت دے تائیاں سجنڑ وی پئے گئین ضدے 

جداں درد ملاح لا غرض ہوون بیڑے پتن تے لگدن کدے

ھوندا علم جے تریاں ٹھگیاں دا میرا ککھ نقصان نہ ھوندا

ھوندا علم جے تریاں ٹھگیاں دا میرا ککھ نقصان نہ ھوندا

میں وی اپنا آپ سنبھال لیندا کدے انج پریشان نہ ھوندا

تیری چن اقبال نہ میں منندا میری توں جند جان نہ ھوندا

میں لڑ پواں ہاں میرے دل دا جے کدے توں سلطان نہ ھوندا

کیندا خط آیا ای بیٹھا چمدا ایں لب اپنے سی نیوں سگدا

کیندا خط آیا ای بیٹھا چمدا ایں لب اپنے سی نیوں سگدا

ہر سطرنوں شوق توں مڑ مڑ پڑھنائیں یا لفظ پڑھی نیوں سگدا

اس خط اچ لکھیا سانجھ مکا کیوں جواب لکھی نیوں سگدا

ایڈا کون پیارا لگدا هئی جیتھوں نکھڑ کے جی نیوں سگدا

نواں سال تاں ویکھو آ

 نواں سال تاں ویکھو آ

تُسیں وَقت دے عدمؔ سکندر ہو میرے مندڑے حال تاں ویکھو آ

چلو عرصہ نہ سہی چار دَیہاڑے ٹُر میرے نال تاں ویکھو آ

اللہ اُس نوں رنگ چا لیندائے بنڑیں جہڑا آسرا اجڑے دا

کیویں گزری رَل کے پچھلی اے توڑے کجھ بھائیوال تاں ویکھو آ

جیویں کیتے نے اِنج نئیں کردے چنگے کدی وی بیلی نک آلے

ونڑ جرمو کیوں تساں مکھ موڑے میری گزر محال تاں ویکھو 

چلو او جانڑیں میری دُکھاں وچ اِنجے نبھنڑی زندگی ہوسی

کیویں سوچ دے وچ ہوے اچنڑا چیتی چِٹے سر دے وال تاں ویکھو آ

رَبّ چاہوے تاں تقدیراں وی ہو ویندیاں ہن تبدیل اے

متاں میرے دینہ بدلی ویندے نواں تسی وی سال تاں ویکھو آ

بندے اجکل سجنڑ وی فیشناں وانگوں

بندے اجکل سجنڑ وی فیشناں وانگوں ہر روز وٹا کے ٹردن

جنہوں جیہدے نال وی مطلب ھووے اوھو نال رلا کے ٹردن

رلے کھاون پیون پیار پریتاں ھر چیز بھلا کے ٹردن

ھووے بخت تاں ارشد مکدی گل اے بیلی جتیاں ای چا کے ٹردن

ایہ جو ساہنہ دی کھیڈ اے کدوں تائیں راسی

تیسرے تے چوتھے مصرعے تے غور کریاےٴ

ایہ جو ساہنہ دی کھیڈ اے کدوں تائیں راسی ھو سکداۓ جھٹ تائیں ہر جاوے

بت کفن دے وچ ملبوس ھووے روح دور دا پینڈا کر جاوے

میری منت ناں قاسم بھل ونجیاۓ جداں نبض نمانڑی ٹھر جاوے

میرا اکو اک لگدا اے دنیا تے اونہوں ناں دسیاۓ متاں مر جاوے

ﺗﻮﮞ ﺭﺝ ﻟﮯ ﺭﺏ ﺳﺎﺋﯿﮟ ﺷﺎﮬﯿﺎﮞ ﺩﯾﻮﯼ ﺗﮍﭘﺎ ﺗﮍﭘﺎ ﺗﮍﭘﺎ ﮐﮯ

ﺗﻮﮞ ﺭﺝ ﻟﮯ ﺭﺏ ﺳﺎﺋﯿﮟ ﺷﺎﮬﯿﺎﮞ ﺩﯾﻮﯼ ﺗﮍﭘﺎ ﺗﮍﭘﺎ ﺗﮍﭘﺎ ﮐﮯ

ﻣﯿﮟ ﺍﭘﻨﮯ ﺣﺎﻝ ﺍچ  راضی  ﻭﺗﻨﺎﮞ ﮔﻞ ﻃﻮﻕ ﮬﺠﺮ ﺩﮮ ﭘﺎ ﮐﮯ

ﺟﯿﮩﮍﯼ ﺩﺗﯽ ﮬﺎﺋﯿﺎ ﭨﺮﺩﯾﺎﮞ ﻣﻦ ﺳﻨﮕﺪﻝ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺍﭘﻨﯽ ﺑﻨڑﻮﺍ ﮐﮯ

ﺍﻭﮦ ﮐﺪﯼ نہى ﺑﻮﻟﯽ ﻗﺴﻢ ﭼﻮﺍ ﻟﮯ ابرار ﻧﻮﮞ ﺭﻭﺯ ﺭﻭﺍ ﮐﮯ

چنگے وقت صراط دے وانگ ہوندن اے زندگی بھر نئیں راہند

چنگے وقت صراط دے وانگ ہوندن اے زندگی بھر نئیں راہندے

بیلی پھٹنڑ تاں ماتم کرنا پوندائے سدا وسدے در نئیں راہندے

مک ویندن شوق اڈاریاں دے جداں ثابت پر نئیں راہندے

ہکو پاسا راہندائے اے درد داچن بیلی رکھیاں گھر نئیں راہندے