لَمے وینڑ تے سِر تے باہئیں ہانے دو بشر کدائیں ڈٹھیوسے

لَمے وینڑ تے سِر تے باہئیں ہانے دو بشر کدائیں ڈٹھیوسے

بےچینی اندر دی ودھدی گئی نیڑے جیویں جیویں یار تھیوسے

ہتھ ہاں تے رکھ کے بل آخر موقعے تے اپڑ گیوسے

ہَن ہاشم سجنڑ جدا پئے ہوندے ڈٹھا منظر پٹ سٹیوسے

دریا دے یار سپررد ہو گئی جاں رات جنم دی دھمی

دریا دے یار سپررد ہو گئی جاں رات جنم دی دھمی

کسے ملک دی اوہ شہزادی ہائی ناہی گھر دھوبی دے جمی

ہکو خان دے باہجوں دنیا تے ناہسوں ہور تاں کائ وی کمی

ساری عمر رہی ہاشم سفراں وچ کجھ لحظے سیج تے سَمی

کَہے سکھ تہوار تے خوشیاں ہاشم جداں روز مناونڑیں سوگ ہوئے

کَہے سکھ تہوار تے خوشیاں ہاشم جداں روز مناونڑیں سوگ ہوئے

تائیں چہرہ زرد دسیندا اے میرے بت نوں سئے جہے روگ ہوئے

اج گزر گئی اے کل خیر ہوسی اونجے دل نوں لاونڑیں اوگ ہوئے

جہڑے اس حد تائیں اپڑیندن چا اہ وی مالکا تیرے لوگ ہوئے