تکرار تے پیار یار دی یار نال گل عید

تکرار تے پیار

یار دی یار نال گل 

                 گلہ 

تواڈا پچھلی عید دا وعدہ ھا اس عید تے آونڑا گھر ھے

مینوں سجنڑ کلیپہ کھمدا ویندا ھے ہنڑ کلیہاں لگدا ڈر ھے 

چوں بندیاں وچ لا گپ لینا ہیں تیرا وقت تاں ویندا سر ھے 

وکی ہک واری شکل وکھا ونج مینوں نہیں تاں رو رو ویساں مر ھے

              جواب

توں کیوں مرنا ہیں کہی اوکھی ہی اس عید تے لازمی آونڑا ھے 

بہوں عرصے توں میں سکدا ہاں تینوں سینے نال میں لاونڑا ھے 

ہک سوٹ سوا میرا کالے رنگ دا تینوں پا کے یار وکھاونڑا ھے 

سارے وکی دشنمڑ سڑ مرسن ہتھ نپ کے نال ٹراونڑا ھے

            جواب دا جواب

توں ٹر ودا کہیں وی سڑنا نہیں تیرا ویہلا سجنڑ خیال ھے 

 ہنڑ یار زمانہ بدل گیا ہی رہیا کوٸی وی نہوں اج بال ھے 

اتھے ہر ھک رنگ پچھنڑیں ویندا ھے جیہڑا چلدا کوٸی وی چال ھے

توں پچھلے سال دی وکی گل کرنا ہیں اہ چڑھیا نواں سال ھے

عاشق معشوق تے قاصد

زخمی

کسے دا سجنڑ رسیا ہوندا اے بہوں منتاں کرنڑ توں بعد وی نئیں مندا 

تے اگوں عید وی نیڑے آ جاندی عاشق اپنڑے قاصد نو سد کے ان اک خط دیندا اے تے اس نو کی تاکید کردا اے، 

سنڑ کے

جا قاصد رٹھے ہوے سجنڑاں نوں میرا دے آ آخری خط اے

اہدی قدمی بہہ کے پیار دے نال دیویں نیک کوئی اونہوں مت اے

ان آکھیں آں بیمار دیاں اکھیاں تے دے لئے لت اے

پتا کوئی نئیں عیدالفطر تائیں لبھے نا ان زخمی وت اے

زخمی

قاصد خط چاکے معشوق دے بوہے تے آ جاندا اے۔ تے جدا بوہا کھڑکاندا اے اگو آواز آندی اے کونڑ ایں تے قاصد کیویں بول کے دسدا اے۔ سُنڑو فیر

بوہا کھول تاں سہی میں قاصد ہاں چائی وداں تیرے کانڑ سنہڑا

اسے گھلیااے آخری خط دے کے سنج کر آیائیں جس دا ویہڑا

من منت میری اس عید تے چن کر ختم چا جھگڑا جہڑا

تیرے باجھوں زخمی مر ویسی چھڈ نئیں مسکین دا کھیڑا

زخمی

جداں قاصد ایہ کردا اے نا تے اگوں معشوق بول کے آہدی اے

توں اج آیائیں قاصد خط چا کے میں کدوں دا ان بھلا بیٹھاں

اکھیں ویکھ لئے قاصد غیر دے ناں دی میں مہندی ہتھاں تے لا بیٹھاں

میرے وس وچ نہیں اونہوں عید کراونڑ میں گھر اگلے دے جا بیٹھاں

دسی جاکے قاصد زخمی نوں میں غیر دی سیج سجا بیٹھاں

زخمی

اتنی گل سُنڑ کے قاصد روندا ہویا واپس آ جاندا اے۔ عاشق اس دی ایہ حالت ویکھ کے پچھدا اےکی ہویا ای روندا کیو ایں اگو قاصد آھدائے

میتھوں نہ پچھ زخمی جہڑی ویکھ آیاں تیرے سجنڑ دی میں گزران

انجے پاگل ہویا پھردا ایں پیچھے توں اس خود غرض انسان

اس آکھ کے گھلیائے دس زخمی نوں سد لوے اپنڑاں لقمان

میں عید اہدے نال منا نہیں سکدا ہاں میں کسے ہور دی جان

زخمی

ایہ گل سنڑدیاں ای عاشق آسمان ول کر کے آخری گل روندیاں پیاں رب اگے شکوہ کردیاں ہوئیاں کردا اے۔

ڈاڈھا کیتائی اج انصاف مولا ہنج اکھیاں وچ گئی آں اے

میرا مانڑ تے بیلی بچپن دا ضمے غیر دے چھڈیائیں لا اے

ربا دس اج کہڑے جرم دی دیتی آ زخمی نو سخت سزا اے

گلاں سجنڑ دے بارے سنڑن تو پہلاں دتا کیوں نہوں مار مکا اے

عاقب بمقابلہ ثمر دیس پردیس موضوع

عاقب بمقابلہ ثمر
دیس پردیس موضوع
عاقب آکھدا اے 1

ہتھ جوڑ کے توہیں بھائیوال دے کولوں پیا ہک ہک بھل بخشیناں

میں جانڑ کے نئ مجبوریاں توں پیا دیگر جھوک لـدیناں

سـوہنڑاں عاقب وقت نبھا آنداۓ ہنڑ یار اجازت لیناں

اللہ حافظ بخت نصیب ہووی میں تاں وطن توں ایہہ پیا ویناں

ثمر جواب دیندا اے 1

پئ اے جبھ تھبکاندی میرے ہونٹ پۓ کمبدن اللہ حافظ آہدیاں واری

میری اکھیں چوں نیندراں کھوہ کے کر لئ توہیں تاں جھب پردیس تیاری

نویں سنگت دے مـانڑ تے ثمر دا چن توں تاں رکھسیں عمر گزاری

میرے بھج گۓ آسـرے پچھلی زندگی میری سیخ تے نبھنڑی ساری

عاقب 2

پریشان نہ ہو میں ہٹ آساں دل ترکڑا رکھ توں رو نئیں

من منت میری مجبور نہ کر راہ ڈک کے یار کھلو نئیں

رکھ ذہن تے قول سیانڑیاں دا انجے جوگ ہنجوآں دی جو نئیں

سوٹا ماریاں عاقب لوہے تے لیک اے پانڑی کدی وی ہوندا دو نئیں

ثمر 2

جھٹ اجھک ٹکا کے ویکھنڑ دے تیرے مکھ اج دور ہو ونجنڑا ایں

تیرے ٹر گیاں ثمر حیاتی دا سارا ختم سرور ہو ونجنڑا ایں

دوئ کائ نئ ڈھول سوچاہیں ہا پۓ ہک فرق ضرور ہو ونجنڑا ایں

دل پتھر دا نئ اے جوں کچ ہویا ترٹ گیا تاں چور ہو ونجنڑا ایں

عاقب 3

مینوں ہسدیاں آکھ چا رب حافظ تیرا بھلساں نئیں احسان ایں

مڑ مڑ مجبوریاں دل دیاں دس کے مینوں ہور نہ کر پریشان ایں

میتھوں پچھ جیویں میں پیا وطن چھوڑیناں میں وی عاقب ہاں انسان ایں

تیتھوں نکھڑ کے مینوں وی ساۓ جہیا گھاٹا اے ہکا تیاں دا نئیں نقصان ایں

ثمر 3

سنج کر کے آپنڑیاں دیساں دی کیندا ونج کہ وطن وساؤں ایں

اودے مکھنڑ تے کائی نئیں پھوڑیاں تے جیہڑے دیس شریف نوں جاؤں ایں

کیوں لطف ونجاؤں ایں زندگی دا کیوں ثمر شریک ہساؤں ایں

ادے دشمن تاڑیاں کان تیار ہن میرے جانڑ کہ اوڈھر لاہوں ایں

عاقب 4

بے وس ھاں تائیں پیا وطن چھوڑیناں میری نیت تاں ماڑی کائ نہیں

میں جانڑ کے آپنڑیاں پیراں تے ماری آپ کوہاڑی کائ نہیں

تیری یاد بغیر میں عاقب دی لاہنڑیں قطعن دیہاڑی کائ نہیں

ھووی شوق تاں مگرے آ نکلیں ایڈی دور پدھاڑی کائ نہیں

ثمر 4

مکھاں پدھاں دیاں ہویاں جدے توں پیا وینائیں او تاں ساۓ جیہا سفر کوٹاھنگا ایئ

وسوں بھن نئ ثمر دے وطناں دی چوکھا وچ پردیس دے بھانگا ایئ

تیری شکل تے میریاں اکھیاں دا مک ونجنڑاں عمر دا سانگا ایئ

پردیس آخر پردیس ہونداۓ اوتھے ملنڑ غریب دا ماہنگا ایئ

عاقب 5

سجیندے دل اچ سک ملاقات دی ہووے نئیں ویہدا دھپ یا چھاں ایں

ٹھل پمدن کچیاں گھڑیاں تے ہووے بےشک تار چناں ایں

کتھے تخت ہزارا تے کتھے جھنگ دے بیلے لمے سفر توں گھابریں ناں ایں

پیروں واہنڑیاں پدھ صحرا دے کریے لجپال بنڑیندا تاں ایں

ثمر 5

تیری خاطر ٹھلنڑ توں نادری کائ نئیں لکھ ہوون تار چناں ایں

اکھیں نوٹ کے مگرے بھجدا اوساں کیئ ویکھنڑی دھپ تے چھاں ایں

تیری خاطر ثمر میں اوجھڑ راہں تے بھاویں رل کے مرساں تھاں ایں

حالات دا سینہ چیر کے لکھساں تاریخ اچ اپنڑاں ناں ایں

عاقب 6

بہوں اوکھا ایئ پدھ پردیساں دا میرے مگر نہ بھج بھائیوال اے

دھنگی پا نئیں عاقب اوجھڑاں نوں نہ جانڑ کے ہو بے حال اے

سدھراں دے پلگھ نیواری تے توں سؤں بے فکری نال اے

میری چنتاں چھوڑ خدا حافظ رکھیں آپنڑا خاص خیال اے

ثمر 6

تیرے باجھ جہان تے جیونڑ اوکھا اے میرا پیار ویسار کے ونج نہیں

رہو آپنڑے دیس تے وسدے گھر نوں انج جندرے مار کے ونج نہیں

توں ایں ضامن اوکھیاں گھڑیاں دا سوکھے وقت گزار کے ونج نہیں

مینوں دے نئیں ساڑ وچھوڑیاں دا ہاں ملکھ دا ٹھار کے ونج نئیں

عاقب 7

آپے منہ مخلوق دے بند ہو ویسن سنگ لگنڑ توں پوند آ ویساں

تیرے دل تے عاقب ہسڑاں دی جنگ لگنڑ توں پوند آ ویساں

تیری تلی اچ پیارکڈھیندیاں ویلے ونگ لگنڑ توں پوند آ ویساں

ہویا رب دا حکم تے جندریاں تے زنگ لگنڑ توں پوند آویساں

ثمر 7

رکھیں چنتاں نسل دے نوکر دی پردیس نہ دیس بنڑا لئیں

جداں خیر دا ھٹ پوویں انگلیاں تے میتھوں ہک ہک دینہہ گنڑوا لئیں

تیرے حکم تے کسنڑ دے کانڑ تیار ھاں جداں دل آکھی ازما لئیں

میری اکھیں دا سمبھول جناب دی دید اے میتھوں ثمر نہ شکل لکا لئیں

عاقب 8

ہنجوں پوجھ تے بس کر روونڑ دی مینوں ہسدیاں ڈھول جدا کر

میرے ٹردیاں قدم رتھاونڑ نئیں میرے دل نوں ہمت عطا کر

تیتھوں کوئ نموں ہور امداداں منگدا کم اتنا عقل دنا کر

خیریں اپڑاں آپنڑی منزل تے میرے حق اچ صرف دعا کر

ثمر 8

میں تاں دوائیں ودا منگناں کنڈ مگروں کیوں آکھاں نیت دی مار ایئ

میں تاں آہنا مرشد کنڈ تے ہیئ نبی سوہاں ثمر دا یار ایئ

متھے سدھ ہیئ میں ہٹکیندا نئیں من دل دیاں اے سردار ایئ

پر پچھلا ملکھ حیاتیاں ہونی کوکاں مارنڑ کانڑ تیار ایئ

عاقب 9

تیتھوں نکھڑ کے وی میں تیاں دا ہاں سارے خدشے ٹال کے سئیں پوہ

سل صبر دی رکھ کے سینے تے جذبات سنبھال کے سئیں پوہ

اللہ پاک ملیسی تے کل مل پونڑاں اے ڈیوا آس دا بال کے سئیں پوہ

او میں جاناں تے جگراتے جانڑن تو نگھیاں ڈھال کے سئیں پوہ

ثمر 9

مینوں دل کوئ اجھکنڑ دیونڑا اے کدے سکھاں دیاں تانڑ کے سونڑا اے

انڑساہندا بھار وچھوڑیاں دا کدے ثمر غریب توں چونڑا اے

جیہڑا ہٹکیاں اج پیا نؤں راہندا توئیں کداں کائ واپس بھونڑا اے

تیرے ذہن اچ محض تسلیاں ہن جوں پچھوں کملیاں اودر پونڑا اے

عاقب 10

انجے کجھ دیہنہ دل نوں آسرے لا جھل اودر دے دریا نوں

میتھوں پچھ جیویں چھوڑ کے ٹریا وینا میں وطن تے توئیں تنہا نوں

لڑھ گئے حالات چاں وکھریاں کیتا اے کجھ انجے ہا منظور خدا نوں

وس لگدیاں عاقب کونڑ چھڑیندا اے تیرے ورگے سجنڑ دانا نوں 

ثمر 10

ستے رزق ہن وطن تے تھوڑ تاں کائ نائ میری زندگی دا بھائیوال اے

تیرے صدق تے روزی لبھدی رے ہا توں راہندا موڈھیاں نال اے

اجے نکھڑکے پہر وی نیں ہویا ہنڑے رنگ اکھیاں دا لال اے

بندہ سیانڑا ایں آپ اندازہ کر کیویں نکھڑ کے نبھنڑا سال اے

عاقب 11

پتہ وقت گزردیاں کوئی نئیں لگدا میری عاقب تاہنگ لہائیں نئیں

میں سر پر وطن تے ہٹ آونڑائیں میرا دل چوں پیار بھولائیں نئیں

پچھے سنگت دے بدل اصول ناں چھوڑیں میرے حال تے ملکھ ہسائیں نئیں

کلہا بیہ کے رو لئیں گھر آپنڑیں بندا کوئی ہمراز بنڑائیں نئیں

ثمر 11

کسے کول وی ثمر ہلاونڑیں کائی نئیں تیرے پیار دی رام کہانڑی

مک ویسی کلیاں رو رو کے آپے اکھ مجبور دا پانڑی

رکھ ہاں تے ستیاں نیندر آ ویسی محفوظ اے کول نشانڑی

میرے کول ہے دل مجبور دا دارو تیری ہک تصویر پرانڑی

عاقب 12

رکھیں خاص خیال وراگاں دی جاگیر سنبھال کے رکھیں

ساری زندگی ساجھیاں خواباں دی تعبیر سنبھال کے رکھیں

میرے دل دیاں سچیاں جذبیاں نوں دلگیر سنبھال رکھیں

او تیرے روح نوں آسرے لائ رکھسی تصویر سنبھال کے رکھیں

ثمر 12

جیہڑی رل کے نبھی اے ہک دیہنہ دس کدی گھتیا اے فرق ایمان اچ

ہائے ثمر افسوس اے پرکھ جوں کائ نائ توئیں لاپرواہ انسان اچ

ساری زندگی رل کے وسنڑ دی حسرت گئ رل کے مر زندان اچ

میں ہر ارمان نوں دفن چاں کیتا اے ہنڑ دل دے قبرستان اچ

عاقب 13

رکھیں یاد امید تے دنیا قائم اے نہ آس دا دامن چھوڑ اے

گھبرا نئیں امدے رۓ ویندن زندگی وچ مشکل موڑ اے

تیری رنجگی آپنڑی تھاہر تے ٹھیک اے جوں میری قسمت نال اجوڑ اے

میرے عاقب ڈنگ پرتی گۓ تاں تینوں آنڑ منیساں توڑ اے

ثمر 13

اللہ وارث اے نکھڑ کے نبھدی راسی توں جانڑ کے ہیں مجبور اے

اودوں اوسیں جدنڑ غریباں دا گیا مک اکھیاں دا نور اے

انجے وانگ جے ثمر جدائیاں دے  رئے بلدے اندر تندور اے

کدیں سیک جدای دا ساڑ چھڑیسی میرے ساہنہ دا آخری پور اے

عاقب 14

مجبور دیاں مجبوریاں نوں توں جانڑیں یا نہ جانڑیں

میری طرفوں مڑ وی ڈھول دعا ہیئ ودا وطن تے جوبن مانڑیں

ڈھلے جدنڑ پچھاواں بختاں دا میہنڑے پمدن ملکھ دے ساہنڑے

اوہ ڈنگ نئیں ریہ جے عاقب تے ایہوی بیلیا کوئ نئوں راہنڑے

ثمر 14

بھلا سجنڑ نہ گھاٹیاں کانڑ ھوندن مینوں لا کے کس توں نکھڑ گئیوں

میری ثمر نمانڑی اکھیاں جد گئیاں ہو بے وس توں نکھڑ گئیوں

توئیں ویکھے خواب امیر ھوونڑ دے نہ بھکھ نہ تس توں نکھڑ گئیوں

سکھاں نال جہان تے وسیے ہا ہنڑ آئ ہائی چس توں نکھڑ گئیوں

عاقب 15

چساں آوسن وطن تے وسن دیاں بهیں پوسنڑ ڈنگ گھبرا نئیں

میرے مگروں اوڑک لہہ ونجنڑاں اے اس بهک تے ننگ گهبرا نئیں

ترٹ ویسی آخر ہجر دی کوٹهی رل ویسن سنگ گهبرا نئیں

بیلے اجڑے مڑ آباد ہو ویسن وس پوسی جهنگ گهبرا نئیں

ثمر 15

توئیں تاں ثمر چڑا لئیاں شوق دیاں اودے رل گئیوں پھردے سنگ اچ

پچھوں کیئ جرنیل مری گئے نی ہسڑاں دی چھڑی ہوئی جنگ اچ

لاغرض جواھریا رنگ دی بازی تویں پرتی اے خود بدرنگ اچ

بھنی آپ ایئ کھیڈ وراگاں دی ہنڑ جھنگ نیہوں اگلے رنگ اچ

عاقب 16

اللہ مڑ چا جھنگ نوں رنگ لیسی تینوں سگویں دینہہ پرتا دیساں

جنگ لڑ کے نال غریبی دے تیرا عاقب لیکھ جگا دیساں

تیہاں مگر ودا پردیس کٹینداں تیری ہر ہک ریجھ لہا دیساں

توں کدے کوئ لائق ہیں جھگیاں دے تینوں تاج محل بنڑوا دیساں

ثمر 16

میں تاج محل نوں کی کرنائیں شالا بھاگ جگا کے آویں

لائیں بیشک اپنڑیاں لوڑاں تے جیہڑے لال کما کے آویں

ایہہ لاہم  اجاڑ کے ٹریا ہاؤں اوہ لاہم وسا کے آویں

دسیں مڑ پردیس چوں ہیریاں دے اٹھ جدنڑ لدا کے آویں

عاقب 17

مک ویسن دور اداسیاں دے نہ ہسڑ میرا بھائیوال اے

بھئیں اوسن دیہنہ خوشحالیاں دے ویسیں کنڈ چوں نکل زوال اے

کجھ سمجھیا کر مجبوریاں نوں ہکلاگ نہ بنڑ ہمتال اے 

اس عید تے اپڑن نئیں ہوندا بکرعید کریساں نال اے

ثمر 17

ادوں آویں جدنڑ رئیس ہو کے لئیں بنگلے ثمر خرید اے

تینوں ہر ویلے عیداں ہن ڈھول بیشک ادے ودا رہو سال مزید اے

کرچھوڑی اے صبر دی قبر دے وچ تیرے ہٹنڑ دی دفن امید اے

ایدے ہوسن ماتم سدھراں دے اودے ملکھ منیسیں عید اے

عاقب 18

سک وطن دی کلیاں بھون چھڈیائے مچھی وانگ ہاؤں روز تلیندا

اورے مکدی اے قید وچھوڑیاں دی اسے آس تے وتناؤں جیندا

آپوں عاقب ترانڑ تاں سئے مارے ان توڑے عید تے ٹکر پویندا

تیری سؤں پردیس دے پنجرے چوں میتھوں نہیں پیا نکل سگیندا

ثمر 18

ہنڑ گل دا مطلب سمجھ اچ آیا اے ہیں قید کسے دے پیار اچ

نت پیش جناب نوں ہوونڑا پوندا اے آپوں ڈاڈھیاں دے دربار اچ

گھٹ مل توں وکیا ایں ایہ ارمان اے لالچ دے گرم بازار وچ

تائیں نکی نکی پیڑ جتیندا راہناں ایہے زخم ان دل بیمار اچ

عاقب 19

تھوڑا ہوندا ایئ دل پردیسیاں دا الزام غریب تے لا نئیں 

تیرا کم ایں ڈھول دلاسے دیونڑ میرا الٹا زخم ڈوکھا نئیں

لیسا اس توں ہور نیہاں کوئ نئیں انجے عاقب ساجھ مکا نئیں

تیرے کانڑ جے نیت وٹائ ہووۓ دیوے قبر دی تھار خدا نئیں

ثمر 19

رکھی آپ ہائیا شوق توں سانگیاں دی بنیاد وسار نہ چھوڑیں

بختاں دی گھوک اچ نبھیاں دی روداد وسار نہ چھوڑیں

تے ارمان توں کمدیاں ہوٹھاں دی فریاد وسار نہ چھوڑیں

پردیسیا پیار غریباں دا رکھیں یاد وسار نہ چھوڑیں

عاقب 20

تیرے نقشے اکھیں اگوں ہٹدے ای نئیں تینوں یار بھلا نموں سگدا

دوروں ویکھ کے آکھنڑاں بسم اللہ تیرے ٹھار بھلا نموں سگدا

جیویں ٹردیاں عاقب لۓ ہانی ڈسکار بھلا نموں سگدا

توں سجنڑ تاں دل دی دھڑکن ہویوں تیرا پیار بھلا نموں سگدا

ثمر 20

میرے سنج ہوۓ وطن دی سر تے بانہہ ہیئ ہٹ بلدی دا بھائیوال اے

اوداں آسیں جدنڑ غریباں نوں کر چھوڑیا ہجر حلال اے

کدھوں پار وی چن پردیس ہوندائ وڈیاں دی ٹھیک مثال اے

دریا وی اوڑک چڑھ چڑھ کے مڑ واہندن منڑیاں نال اے

عاقب 21

کی بنڑیائیں خواب اچ ای نئوں ملدا تیرے نوکر مردے پۓ نی

لڑھ لڑھ کے کملیاں اکھیاں چوں سارے خواب کھلردے پۓ نی

تیری یاد دے کھپرے کنڑبر وچ ہتھوں ڈھیر مچھردے پۓ نی

دس وطن تے نکھڑ کے عاقب توں کیویں وقت گزردے پۓ نی

ثمر 21

بس قیدیاں وانگ گزردی پئ اے اودر دے تنگ زندان اچ

راہ ویدھیاں ابھر کے لئے وینداۓ تنہائ دے تھل ویران اچ

تیتھے جنگ اخبار اپڑدی ہوسیں نفرت دے ہندوستان اچ

اتھے روز دھماکے ہجر کریندائی میرے دل دے پاکستان اچ

عاقب 22

تیرے دل دے پاکستان اچ اج کل جیہڑے دہشت گرد آباد ہن 

نئیں عاقب امن دا جیونڑ دیندے گھتی رکھدے روز فساد ہن 

نفرت دے خود کش حملہ آور ہک دو نئیں لا تعداد ہن 

اناں پیار دے ویریاں کر چھوڑے کیئ وسدے گھر برباد ہن

ثمر 22

دس گھلیں ہا کیویں پئ نبھدی ہیئ پردیس آولیاں جائیں تے

باہیں میریاں باجھ نہ سونڑ عادی اوتھے سمنائیں کیہندیاں باہیں تے

تے ودا رئیں ہا آپنڑیاں دیساں تے چائ وتاں ہا روز نگاہیں تے

ساری زندگی ثمر گزار چھوڑیندم توئیں چن دیاں نیک صلاحیں تے

عاقب 23

بہوں اوکھے ہن ڈنگ تنہائیاں دے میتھوں نبھیاں دے حالات نہ پچھ

لتھے اوبھرے ہوندی اے اکھیاں چوں جیویں ہنجواں دی برسات نہ پچھ

جیوں عاقب چڑھدن سولی تے سونجے دل دے کل جزبات نہ پچھ

باہیں آپنڑیاں آپنڑے گل پا کے کیویں نبھدی اے ہک ہک رات نہ پچھ

ثمر 23

تینوں پئے گئے حول غریبیاں دے تینوں ڈر لگ گئے توں نکھڑ گیوں

تینوں سنگت دی پگ بنویندیاں واری کئ سر لگ گئے توں نکھڑ گیوں

تیرا لگا جوں کجھ ناہ سانگیاں تے ساڈے گھر لگ گئے توں نکھڑ گیوں

تینوں بھل گیا شاخ تے چوگ وٹاونڑ جداں پر لگ گۓ توں نکھڑ گیوں

عاقب 24

تیرا یاد اے لوڈ توں باہیں تے سوونڑاں چوگاں منہ چوں چگیاں یاد ہن

پیا کدی ناہی کھوٹ وراگ دے وچ ساجھاں ہان نروگیاں یاد ہن

اوہا منڑ دریا دی تے اوہے ریت دے کوٹھے جاہیں اجنڑ وی لگیاں یاد ہن

او جتھے عاقب رل کے کھیڈدے ہاسے او ککھاں دیاں جھگیاں یاد ہن

ثمر 24

میرے دل مجبور دے تاج محل دی وسنڑیک رہیا ایں جیہڑا چھوڑ گیا ایں

تو آپنڑیں مستقبل دے نقشے نویں لیک رہیا ایں جیہڑا چھوڑ گیا ایں

ہویوں واقف کل کمزوریاں توں جوں نزدیک رہیا ایں جیہڑا چھوڑ گیا ایں

ہنڑ واقعی لوڑ دے کجھ ناسے توں ٹھیک رہیا ایں جیہڑا چھوڑ گیا ایں

عاقب 25

میہنڑیں دے نئیں وانگ شریکاں دے کیتے قول نبھیندا وتناں

گھر بار وسار کے کے جاتا ہیئ دھکے شوق توں لیندا وتناں

تیری بھکھ نائی میدھروں ویکھ سگیندی تیرے بھار بنڑیندہ وتناں

اوکھا ہو کے وچ پردیساں دے تیرے مگر کمیندہ وتناں

ثمر 25

تینوں کہڑے بندے آکھیا اے وطن نوں چھڈ کے پردیس چوں کھٹیاں کھٹ آ

مینوں کائ نہوں لوڑ کمائیاں نوں پراں واہندی نئیں وچ سٹ آ

ساری زندگی ونجنڑ دا ناں ناں لئیں پویوںں ڈھول ٹکانڑا پٹ آ

تیری تانگ اچ زندگی مک ناں جاوے میرے جیندیاں جیندیاں ہٹ آ

عاقب 26

اجے ہنڑ تاں بخت دے مڈھ ودے بجھدن نہ ہٹنڑ تے کر مجبور اے

کیتی کرتی عاقب گل ہو ویسیں سارے خواب ہو ویسن چور اے

دینہہ ڈھیر جے ملیاں ہو جاونڑ آ ویندی مونجھ ضرور اے

رل وسنڑ پیار اچ لازمی نئیں شالا دل نہ ہوونڑ دور اے

ثمر 26

تیری زیارت جدنڑ نصیب ہو گئ ودھ ویسی نور اکھیاں دا

دیدار دا ہدیہ دگنا لۓ لۓ آ رکھ ونج بھرم نگاہاں دا

ہکلاگ مقدر کھل ویسیں بڑی مدت توں سکدیاں جاہاں دا

میرا اودر منڑکا بھندی پئ ایئ کدے رجھ گیا ایں ضامن ساہاں دا

ثمر

بھلا سجنڑ ناں گھٹیاں کانڑ ھوندن مینوں لا کے کس توں نکھڑ گئیوں

میری ثمر نیمانڑیاں اکھیاں جد گئیاں ھو بے وس توں نکھڑ گئیوں

توہیں ویکھے خاب امیر ھوونڑ دے کائ بھکھ ناں تس توں نکھڑ گئیوں

سکھاں نال جہان تے وسیۓ ھاہ ھنڑ آئ ہاہ چس توں نکھڑ گئیوں

اس دی باقی ویڈیو ملی نئیں اے
اگر کسے دوست کول ہے تاں سینڈ کرے تا کہ باقی دوہڑے وی ٹائپ کیتے جا سگن

ڈولی سلسلہ

کسے بندے نوں کسے نال پیار ہائ. کہ ہک دیہنہ اس دے معشوق دی شادی ھوونڑ لگ پئ تے قاصد آ کے اس نوں آکھدا اے

اٹھی جگر سنبھال کے ویکھ تاں سہی آئ کھلی سجنڑاں دی بارات ایئ

جیہدھے در توں بوکھراں دے دے کے کیتی پئ ذندگی خدمات ایئ

اونہوں حوصلہ رکھ کے مل تاں سہی گو جندڑی صولاں وات ھئ

کل نظر ناں آسیں شہر تیرے وچ ابرار اج چھیکڑی رات ایئ

اوہ بندا باہر جا کے ناں ڈولی دا پلو ہٹا کے ویکدھا ہے تے لڑکی رو کے آکھدی ہے

ڈولی چڑنڑ میری مجبوری ہاں پر اوکھے ذہن توں لاہسو

اگے وانگوں میریاں رانہواں تے دسو باہسو یا نہ باہسو

اسے منکھ توں میرے شہر دے وچ ابرار بھاویں نہ آسو

اللہ جانڑدا اے قبر دے ایریاں توڑیں میرے دل اچ وسدے راہسو

اس ٹائم اوہ بندا آکھدا اے

مجبور جوں ھائیں تاں دس گھلیں ہاں دل نوں سمجھا تاں لئیں ہاں

جیہڑی ڈھائ ہیئ کڑکنڑ پھوٹیاں دی سر یار بچا تاں لئیں ہاں

تیرے دتے ہوۓ مار دلاسیاں نوں ابرار بھلا تاں لئیں ہاں

جند پھٹ کے راہنڑ دی ھیلچ کوئ ناہ میرا سجنڑ ھلا تاں لئیں ھا

جس ٹائم ڈولی چلدی ھے ناں اس ٹائم بندہ پچھوں ٹر پمدا ای. تاں لڑکی آکھدی اے میرے پچھوں نہ آ. تے آکھدی اے

میں دھمیں دا سورج راہے ابھریساں ہنڑ کر نہیں بے آرام ایں

میرے ٹرنڑ دی خیر اے لہہ جاونڑ تیرے مگروں کل الزام ایں

ٹر ویساں درد نہ ہوونڑ دیساں تساں راجیاں نوں بدنام ایں

کل نظر نہ اوساں کرنڑ دیئو چھڑا اج دی رات قیام ایں

اس سلسلے دے باقی دوہڑے مینوں نئیں امدے. کسے نوں امدن تاں پوسٹ کرے

عید دے دوہڑے عاشق تے معشوق دا تکرار

عید دے دوہڑے

عاشق تے معشوق دا تکرار

معشوق 1

اوراں وگ آ وطن تے چن زخمی نہ ہک دووے نوں ازمائیے

غلطی انسان توں ہو ویندی نہ ملکھ نوں روز سنڑائیے

تیتھوں معافیاں منگدی آں معاف چا کر نہ آپنڑے روح ترسائیے

من منت تاں پچھلیاں بھل بھل کے آ رل کے عید منائیے

عاشق 2

مینوں کوئی نئیں شکوہ تیرے تے بھاویں آپنڑی قسم چوا لئے

میری طرفوں عام اجازت ہیئ نویں بیشک سجنڑ بنڑا لئے

میں زخمی تیتھوں بئوں مسکین آں کسے ہور تے ڈورے پا لئے

میتھوں جہڑے ڈھیر اگیرے نی انہاں نال توں عید منا لئے

معشوق 3

میرا کوئی نئوں ہور جہان دے وچ میتھے لا نئیں چن الزام ایں

ہاں اج وی تیری کل وی تیری بھاویں یار لکھا اشٹام ایں

توں کیوں رسنائیں میرا چن زخمی کیتی گل ہائی میں اک عام ایں

چھڈ روسے آنڑ کے عید کرا میری جان نہ ہو جاوے شام ایں

عاشق 4

اک گل دس اج میں زخمی نوں کیتا میں تیرا کے نقصان ایں

گلاں ہس ہس کر کے غیر دے نال کیوں کردی نت پریشان ایں

توں جانڑدی ایں میں ویکھ نئیں سکدا بھاویں ہووے عام انسان ایں

میں مرن دے وانگوں ہو ویناں کیوں سمجھدے نیہ میری جان ایں

جدا عاشق اپنڑی معشوق دے منہ وچوں لفظ جان سنڑیا تے اپنڑی ضد تو ڈھہے گیا تے ٹھڈھا ساہ لئے کے آکھدا اے

عاشق 5

میتھوں توئیں بندے نال روسیندا نئیں ایہ تاں عارضی چن تکرار اے

توویں جانڑدا ایں میرا دل کملا تینوں کردا ڈھیر پیار اے

تیرے پیار بھرے اس حکم تے زخمی میری ہو گئی جان نثار اے

اس عید تے آکے انشااللہ دیساں لازمی سجنڑ دیدار اے

معشوق 6

جے توں نہ آیوں مینوں عید کراونڑ میں عید مناونڑی کوئی نہیں

مہندی گھلی ہوئی پئی پئی سک جاسی میں ہتھاں تے لاونڑی کوئی نہیں

تیری قسم ایں زخمی مر ویساں اکا کائی شئے کھاونڑی کوئی نہیں

میں رو کے عید ونجا لیساں جے توں دید کراونڑی کوئی نہیں

عاشق 7 

مکدی گل مکاندائے

پریشان نہ ہو تن عید کراونڑ میں زخمی وطن تے آساں

تیرے نازک ہتھ دیاں تلیاں تے مہندی آپ میں گھول کے لاساں

بھل ویسیں پچھلیاں نبھیاں عیداں، جداں نال تیرے میں باہساں

پیا سڑسی ویکھ کے ملکھ خدا دا تیرے نال انج عید مناساں

سوال جواب دوھڑے حیات بھٹی دے

سوال جواب دوھڑے حیات بھٹی دے

پچھاں ہٹ آ کیوں پیا دستک دیناں ایں کے ھو گیا ایئ کملیا روحا 

برے وقت اچ کونڑ کوویلے ویلے تیرے کانڑ کهولیندا ایئ بوہا

میں من لینا سگویں سجنڑ ھن تیرے توں وی آپ حیات ایں اوہا

اونہوں گھر دے ای گھر اچ وڑنڑ نہوں دیندے جیندی سیت دا ہردا اے جوا

اندروں جواب امدا اے

بڑی دیر توں بعد اک اوکھڑے لہجے کیتا اندروں استقبال اے 

توں کونڑ ایں یار کویلے ویلے ودا کهندا ایں بووہیاں نال اے

میرے منہ چوں لفظ حیات دا نکلیا بڑے کمدے ہوٹھاں نال اے 

اونہاں جو فرمایا میں دس ناه سگدا میرا ھو گیا ٹرنڑ محال اے

غریب گواڈھی ایہ سارا منظر ویکھ کے آدھا اے

اک نال غریب گواڈھی ہا اس سنڑیاں جدنڑ بولارا

میرا جسم پنجال کے گھر لئے گیا جیہڑے ہیلیاں نال بیچاره

اگے ایہ بوہا حیات کھلیندا ھا تیرے بختاں دا لشکاره

ڈھلے وقت کونڑ غریباں دا وس لگدیاں چیندا اے بھاره

غریب دوجی وار مخاطب ہوندا اے

اساں اودنڑ دے یار گواڈھی ہاں ایہ بنڑیاں جدنڑ محل اے

تیرے جئے کئ بختاں آلیاں دے اتھے رئے کھڑکاندے ٹل اے

من منت حیات نہ آیا کر اتھے کئیں نہوں کرنا بھل اے

ایڈی تپش اچ جتیاں لاه کے وی وسیں کوئ نہوں وڑدا تھل اے

عاقب بماقابلہ ثمر دیس پردیس

عاقب آکھدا اے

مہنڑیں دے نہی وانگ شریکاں دے کیتے کول نبھیندا وتناں

گھر بار وسار کے کے جاتا ہئی دھکے جانڑ کے لیندا وتناں

تیری بھکھ نائی میدھروں ویکھ سکیندی تیرے بھار بنیڑیندہ وتناں

اوکھا ہو کے وچ پردیساں دے تیرے مگر کمیندہ وتناں

جواب اچ ثمر آکھدا اے

تینوں کہڑے بندے آکھیا اے وطن نوں چھڈ کے پردیس چوں کھٹیاں کھٹ آ

مینوں کئی نہوں لوڈ کمائیاں دی پراں واھندی نئیں وچ سٹ آ

ساری زندگی ونجڑ دا ناں ناں لئیں پراں ڈھول ٹکانا پٹ آ

تیری تانگ اچ زندگی مک ناں جاوے میرے جیندیاں جیندیاں ہٹ آ

عاقب
ہتھ جوڑ کے توہیں بھائیوال دے کولوں پیا ہک ہک بھل بخشیناں
میں جانڑ کے نئ مجبوریاں توں پیا دیگر جھوک لـدیناں
سـوہنڑاں عاقب وقت نبھا آنداۓ ہنڑ یار اجازت لیناں
اللہ حافظ بخت نصیب ہووی میں تاں وطن توں ایہہ پیا ویناں
جواب
پئ اے جبھ تھبکاندی میرے ہونٹ پۓ کمبدن اللہ حافظ آہدیاں واری
میری اکھیں چوں نیندراں کھوہ کے کر لئ توہیں تاں جھب پردیس تیاری
نویں سنگت دے مـانڑ تے ثمر دا چن توں تاں رکھسیں عمر گزاری
میرے بھج گۓ آسـرے پچھلی زندگی میری سیخ تے نبھنڑی ساری

ثمر

بھلا سجنڑ ناں گھٹیاں کانڑ ھوندن مینوں لا کے کس توں نکھڑ گئیوں
میری ثمر نیمانڑیاں اکھیاں جد گئیاں ھو بے وس توں نکھڑ گئیوں
توہیں ویکھے خاب امیر ھوونڑ دے کائ بھکھ ناں تس توں نکھڑ گئیوں
سکھاں نال جہان تے وسیۓ ھاہ ھنڑ آئ ہاہ چس توں نکھڑ گئیوں
جواب
چساں آوسن وطن تے وسن دیاں بهیں پوسنڑ ڈنگ گھبرا نئیں
میرے مگروں اوڑک لہہ ونجناں اے اس بهک تے ننگ گهبرا نئیں
ترٹ ونجنی اے آخر ہجر دی کوٹهی رل ویسن سنگ گهبرا نئیں
بیلے اجڑے مڑ آباد هو ویسن وس پوسی جهنگ گهبرا نئیں

جاوید راز تے عاقب ستیانوی

جاوید راز تے عاقب ستیانوی

جاوید راز

کسے پچھیا مقصد شاعری دا اگو ہور جواز چا رکھیئے

متاں چہرے توں کوئی پڑھ لیوے بھولا پن انداز چا رکھیئے

نالے اکھ نوں غم دے ماتم توں ساری زندگی باز چا رکھیئے

تیرا راز  لکاوناں لازمی ہا ناں اپنا؛ راز؛ چا رکھیئے

عاقب

بہوں اوکھی اے ناں دی لج رکھنی اس ناں دا بھرم ونجا نہی

چنگا راہسے سوچ کے قدم اٹھا ناں اپنا راز رکھا نہی

بھلی پئو نہی سرمفہوم دی رکھ اوئے گل کر کے گل پرتا نہی

ہیں راز تاں عاقب دل اچ رھو سرعام زبان تے آ نہی

جاوید راز

ناں جدن دا رکھیئے سہوں رب دی ایدا بھرم ونجایا میں نہی

مینوں یاد اے وعدہ بچپن دا کسے وقت بھلایا میں نہی

سو کوڑ کیتن مجبوریاں توں اک سچ دوہرایا میں نہی

مینوں ملکھ پھرول کے رج گیا ہے تیرا راز دسایا میں نہی

عاقب

جداں گھل پئے جھکھڑ وچھوڑیاں دے توں تیز تراز ناں راہسے

جذبات دے پر زخمیی ویسن توں قابل پرواز ناں راہسے

ترٹ ویسن ناز نزاکتاں دے او ایڈا مائیا ناز ناں راہسے

او میرے دل اچ ہیں تاں راز سدیسے گیوں نکل تاں راز ناں راہسے

جاوید راز

تیری جرات اے توں مینوں وسر ویسے تینوں قسمیں پچنئی کجھ نہی

مینوں اپنے ناں توں وکھ تاں کر تیرے ناں نال جچنئی کجھ نہی

تیرے دل مجبور دی عادت نوں بنا راز دے رچنئی کجھ نہی

او مینوں دل چوں کڈھ کے ویکھ تاں سہی تیرے دل اچ بچنئی کجھ نہی

عاقب

توں نازک ہیں ودا ناز کریں تیرے ناز سنبھال کے رکھساں

تیرے عاقب سوہنیاں ہونٹھاں دی آواز سنبھال کے رکھساں

دعائیں منگساں نیک انجام دیاں آغاز سنبھال کے رکھساں

او رہیا وعدہ قبر دے ویندیاں تائیں میں راز سنبھال کے رکھساں

جاوید راز 

اے راز دو دلاں دا وعدہ ہے ایدا مقصد عام ناں سمجھے

ایدھی ہے پرواز ثریا تائیں کوئی پست مقام ناں سمجھے

ونجے مر ایدے پہرے داریاں وچ زندگی ناکام ناں سمجھے

تینوں قبر تائیں رکھن دی چس اوسی اس راز نوں عام ناں سمجھے

عاقب

توں مقصد ہیں میری زندگی دا تینوں کدن میں آکھیا عام ایں

ساری زندگی گھٹ نہی ہو سکدا تیرا دل چوں قدر مقام ایں

میتھے عاقب راز فروشی دے او کجھ سوچ کے لا الزام ایں

او میں وی ملکھ چو ٹرن دا کوئی نہی راہنا تووی ہو ویسے بدنام ایں

جاوید راز 

بدنامیاں توں جے ڈردا ہیں وت رکھ مینوں اکھ دے تل اچ

مینوں کدی وی ہنج ناں بنن دیوی تر اکھیاں دی جھل مل اچ

ہاسا عام بنائی نہی محفل دا رکھ بس مسکان یا کھل اچ

بندے دیون تاں آدین اگاں ناں دیوی اس راز نوں رکھی دل اچ

عاقب

دل چیر کے نکل تاں وکھری گل اے تیرا ناز پیارے جند توں

او تیرے لوڈ توں ہس کے بولن دا انداز پیارے جند توں

جیں قلم نوں سوز عطاء کیتے او ساز پیارے جند توں

جند دے کے راز بچا لیساں مینوں راز پیارے جند توں

جاوید راز

توں آخری ٹیک ہیں زندگی دی کدی دھوکا کاش ناں کریں

میں رجا وداں وقت پرستاں توں مینوں توں پرباش ناں کریں

دھکا دے کے اپنی چوکھٹ توں مینوں جیندیاں لاش ناں کریں

تیرے سر تے میں ودا راز سدینا مینوں دھکل کے فاش ناں کریں

آخری بند جاوید راز 

توں رنج ہیں یا میں تیتھے رنج ہاں اجے راز نچوڑ وی کائی نہی

جداں پک ہیئ اساں اک دوئی نوں کدی سگناں چھوڑ وی کائی نہی

اساں دوہاں دی ثالثی کیئں کرنی کسے سگناں جوڑ وی کائی نہی

توں من سمجھا میں تن سمجھائی تریے بندے دی لوڑ وی کائی نہی

کچے کُجھ نہ تگڑاں مینوں گُجھ کائی نائی ایہو سوچیم بنڑن ناں کتھاں

اروار کھلو کے پار ڈٹھا اساں یار دیاں جھوکاں نوں

اللہ حافظ آکھیا  3 واری چا اپنڑیاں نازک بانہاں نوں

کچا ویکھ گھڑا جے تڑک ونجاں بج لگدی ھے اختر ناں نوں

اللہ بھلی کریسی خضر نوں لاج ھے پئی ویندی ھاں جھاگ چنہاں نوں

جواب

کچے کُجھ نہ تگڑاں مینوں گُجھ کائی نائی ایہو سوچیم بنڑن ناں کتھاں

ایویں او تائیں لہذا بھیڑ کیتا اۓ  مَن تار دیاں تکھیاں ہتھاں

ایتھے اختر جیئں جیئں دھرو کیتن ڈینہہ محشر مُکسن ستھاں

جواب چناب تیار رکھیں مینوں بوڑ کے بعد اچ لتھاں.

عید سوال جواب

اے عید فطر کسے گھلیا ای مِن وت اَزماونڑ آئی ایں

جو اجے پچھلے زخم وی نہی اٹھرانڑے اتوں ہور ودھاونڑ آئی ایں

کم بخت فلک نوں رت روونڑ دی نئوی رسم دھوراونڑ آئی ایں

جو پَر وانگ اِتروکے میں نہیں کرنی ایہاقسم چواونڑ آئی ایں

جواب عید

میں تاں سال پسالی آونڑا ہوندا اے پَر اس سال خصوصاََ آئی آں

جو جہڑے پچھلے سال چوائے آنے اوہ خط اپڑاونڑ آئی آں

میتھے نہوں اعتبار تے خط پڑھ لئے اوہناں کوئی نہوں مہندیاں لایاں

جہندیاں پُھٹن جے فلک حالالی سنگتاں اوہناں عیداں کدنڑ منایاں

سرو دا بوٹا

کوئی بندہ دکھاں دا تھکا ہویا گھروں ٹریا، جنگل آلے پاسے منہ کیتا، ٹردا ٹردا دریا تے ونج بیٹھا، سامنےویکھیا، دو بوٹے، ہوا دے جھولے دے نال نال او بوٹے آپس وچ گلے لگ کے ملدین، ایہ ویکھدا بیٹھا، انہوں کوئ آپنڑا وقت یاد آ گیا، رونڑ بہہ گیا
بوٹے چوں آواز آئی
یار روندا کیوں ایں
بوٹے دے جواب وچ آدھا اے

توں سچا پیا جهولنڑا اے تیرے سجنڑ جوں کول ہن لئے سرو دیاں بوٹیا چساں

ساڈے نال تاں سجنڑاں حد کر چهوڑی  تینوں کیهڑیاں کیهڑیاں دساں

تینوں وسدیاں ویکهہ کے لوڑ پئیاں ہن  اکهہ چوں سدهراں دیاں تساں

تے جداں اندر "حیات" سواد وی کوئی نہئ  تے کیوے کملیاں وانگوں ہساں

توں نہ گهبری الله سجنڑ ملیسں  رکهہ دل وچ یار تسلیاں

میں وی نکا جیڈا هم  تے مالی توں کئی سال میں رمبیاں جهلیاں

جدنڑ سجنڑ حیات گواڈھ آ وسے  بختاں دیاں پهٹ پئیاں کلیاں

ہن دیهاڑے وچ پنج پنج وار ملیندا اے  نہئ رجدیاں اکهیاں جهلیاں

کدی لوڈ توں سنجنڑ بیمار ہو ونجیں آ تینوں شوق توں پچہنڑ آوایاں

سوال جواب بهٹی صاحب کے لکهدن

کدی لوڈ توں سنجنڑ بیمار ہو ونجیں آ تینوں شوق توں پچہنڑ آوائیں آں

گل لگنڑ توں پہلے مذاق مذاق اچ ڈھائیں مار کے سنجنڑ روائیں آں 

توں ہس پوندوں وت ہس ہس کے ہک دوئے دے حال پچهائیں آں

کیڈا لطف حیات پیار اچ آندا جے اسے شغل اچ رات دهمائیں آں

جواب وی لطف اندوز اے سنگیوں

میں سچی مچی ڈھول بیمار پیائوں جے ڈهکی تاں پچہ ونج آ کے

اوہ حس دل کملے دی مونج لہا ونج جهٹ ہسدی شکل وکها کے

تے گل سنڑ کے شغل اچ ٹال نہ چھوڑیں آویں وقت حیات بچا کے

متاں ہتھ افسوس دے ملنڑیں پونی کیں قیمتی سنگت کھڑا کے

بڑی مدت دے بعدوں کالیا کاواں

سوال جواب

بڑی مدت دے بعدوں کالیا کاواں وت بیٹھا آنڑ بنیرے 

تینوں علم اے کدنڑ دے مک گئے ہن اناں نال مراسم میرے

اگوں کاں آدھا اے

پچهتاندایئ ہنڑ تاں کیتیاں تے انوں وڈے ارمان ہن تیرے

جهکے جدنڑ حیات تاں ایہو کج آدھائ چنگے ہوندن سنجنڑ کسیرے

جواب

اوہنوں آکھیں   ڈھیر نہ رنا کر دکھ رنیاں ویندے مک نیئں

تے ساری زندگی ہک جا خشیاں دے میرا سنجنڑ بهریندے بک نیئں 

ادوں وآپس ول آ جے ناءوں نبهدی انجے ہجر دی شاخ تے سک نیئں

تیرا سگواں سنجنڑ حیات تا ہاں اراں وگ آ شرم توں لک نیئں

wangan

ونگاں کسیاں ہِن تیری وینڑی تے کسے لوڈ تو نپیاں باھیں نی 

تیری باھیں تے اجنڑ نشان موجود ہن جیں جتھوں جتھوں نپیاں جاھیں نی

باھیں ویکھ کے عاجز شک پونداۓ کئ ہور بنڑا لۓ سائیں نی

انہاں کنگنڑ چڑھائے نی سونے دے اے کچ دیاں بھنیاں تاھیں نی

جواب

کیڈا کملا ایں لا الزام چھوڑیندایں میں پیار کھڈیندی رہی آں

جیڑی وانگ چوں پیار نہ نکلے آ او سجنڑ چوبیھندی رہی آں

ونگ ہک ہک کر کے ساریاں بھنیان اکھیاں تے وی لیندی رہی آں

اسے منکھ تو عاجز قسم چاوا لے میں باھیں مڑریندی رہی آں

میں پچھیا ہک دن کنجری توں ہے تیری اصل اوقات کتھاں

میں پچھیا ہک دن کنجری توں ہے تیری اصل اوقات کتھاں

بڑا اچا رتبہ اے عورت ڈا ہائی ازل توں کنجری ذات کتھاں.

کتھے شرم حیا نوں ماریا ای تیری گھنڈ گھونگھٹ جھوجھات کتھاں.

کئیں نچن ڈا ہنر سیکھا چھوڑیاای ہوئی گھنگھرو نال ملاقات کتھاں.

سک سڑ گئی ایں کوٹھی خانے وچ تیری حسرت تے جذبات کتھاں.

تیرے ساز اچ باقی سوز نہیں تیرے سر سرگم نغمات کتھاں.

تیری الہڑ شوخ جوانی ہائی ونج کیتی او خیرات کتھاں.

ودی بستر بستر وکدی ایں کائی رات کتھاں ائی رات کتھاں. 

( جواب )

میرے ہر سوال تے چپ ہو کے روح داد طویل سوچیندی رہی.

سراپا شوخ ادا بن کے رخسار توں زلف ہٹیندی رہی.

کسے ڈونگی سوچ اچ گم ہو کے گلاں گزریاں یاد کریندی رہی.

مڑ بدل کے یکدم تیور نوں کجھ تلخ حقائق سونیدی رہی.

اکھیں نوٹ کے آکھے ہے بہتر میتھوں زندگی دے گزران نہ پچھ.

گل چھیڑ نہ عزت شرافت دی خودداری ڈا نقصان نہ پچھ.

میری عصمت نوں جئیں قتل کیتا میتھوں او ظالم انسان نہ پچھ.

لکھاں بھیس بدل کے آ ویندن میتھوں راتاں دے مہمان نہ پچھ.

جہڑا آوندااے میری چوکھٹ تے او ہوش حواس کھڑا باہندااے.

ایتھے ملاں زاہد قاضی وی گھٹ پی کے دین بھلا باہندااے.

ایتھے ہر اک رشتہ مر ویندااے اوقات ڈا فرق مٹا باہندااے.

پتر اگلی راتی ہو ویندااے پیو پچھلی راتی آ باہندااے.

جہڑے گھنگھرو بن نچویندے ہن انہانوں رتبہ یاد دیوایا کر.

ہر گل مینوں سمجھائی رکھداایں کجھ انہانوں وی سمجھایا کر.

بندہ( قاسم) غیرت مند دسداایں ساتھوں اپنا آپ بچایا کر.

متاں جگ تے ہو رسوائی جاوی میرے کوٹھے توں نہ آیا کر

bad muddat dey aawan hoya aei mein hath jurrena tu raat reh pao

بعد مدت دے آونڑ ھویائی میں ہتھ جوڑیناں تے رات رہ پئو

رت ادھاری بہاراں کولوں میں لئے کے دیناں تے رات رہ پئو

ساری عمراں دے روسے آلی میں ضد سٹیناں تے رات رہ پئو

ڈ یوے یاداں دے انجے وانگوں میں وت بالیناں تے رات رہ پئو

تیرے سر تلے رات ساری میں بانہہ رکھیناں تے رات رہ پئو

میں آپنڑی پلکاں دا پکھا تینوں سجنڑ جھلیناں تے رات رہ پئو

توں جہڑی آکھیں او یار مینوں میں اوہ منیناں تے رات رہ پئو

نمائشی سار ے نپا کے ککڑ ڈکا چھوڑیناں تے رات رہ پئو

ہاشمی ڈینہہ ابھرے تائیں نہ سد مریساں نہ میں جاگیسا

توں آپنڑی مرضی دے نال جاگیں قرآن چائیناں تے رات رہ پئو

جواب

توں سک دی بوٹی توں کھوہ کے مینوں گلاب دیویں تاں رات راہناں

مکا کے سارے بہانے مینوں جناب دیویں تاں رات راہناں

میں پڑھدا راہساں توں چہرے آلی کتاب دیویں تاں رات راہناں

سوال میرے نہ میرے حق اچ جواب دیویں تاں رات راہناں

مینو ں آپنڑاں ادھارا جھٹ ھک شباب دیویں تاں رات راہناں

سال سارے دا پچھلا مینوں حساب دیویں تاں رات راہناں

توں میری اکھیں نوں جلوہ ویکھنڑ دی تاب دیویں تاں رات راہناں

تار گڈھ کے حضور مطرب رباب دیویں تاں رات راہناں

ہاشمی اج میخانے آلے ہلا کے مٹکے جگا کے مستی

توں اکھ دے جام اچ نظر ملا کے شراب دیویں تاں رات راہناں