میرا قسم خدا دی ہاں ٹهر ویندا اے جداں آوڑنا اے تو ویہڑے

میرا قسم خدا دی ہاں ٹهر ویندا اے جداں آوڑنا اے تو ویہڑے 

تیرے نال غریب دی زندگی اے تیرے باہجوں جیون کہیڑے

جند جان جوانیاں سکهہ مانڑیں شالا دکهہ نہ آنی نیڑے

لقمان نوں او وی پیارے لگدن تیرے لگدے هوون جیہڑے

قسمت دی گل اے میری عمر تے کائ ناہئ دکھاں سوچاں بڈھڑیاں

قسمت دی گل اے میری عمر تے کائ ناہئ دکھاں سوچاں بڈھڑیاں کر چھڈیائے

اج اوہ لگدے وی نہی لگدے رہے جہندے واسطے لگدا ہر چھڈیائے

بھاویں ساری دنیا ھٹکدی رہئ تانویں سجنڑاں دا نہی در چھڈیائے

اُتوں بُت دا بُت  لقمان ودے آں گُھٹ اندروں لگدیاں بھر چھڈیائے

تیرے ھجر مریض چا انج کیتائے ھور کوئی نئیں

تیرے ھجر مریض چا انج کیتائے ھور کوئی نئیں دکھ تکلیف اے

غریب خانے کدی میرے تے جھٹ لئے آو ھا تشریف اے

میرے واسطے اتنی تھوڑی اے تہاڈی جتنڑی کراں تعریف اے

سرکار دے روسیاں کر چھوڑی لقمان دی عمر ضعیف اے

ڈیگر ویلا پھول پئی کڈھاں میں چولے تے

رٹھی ناں منیساں بہوں ناراض میں ڈھولے تے