کدی تے پیکےجا نی بیگم

آوے سکھ دا ساہ نی بیگم

کٹھیاں رے رے اک گئے آں ہن

لاگے بہہ بہہ تھک گئے آں ہن

ٹینڈیاں ونگوں پک گئے آں ہن

گھرنوں چھیتی آ وے بیبا

اینج تے ناں تڑپا وے بیبا

سانوں چوٹھے لارے لا کے

یاراں دے نال شام منا کے

باہروں پی کے باہروں کھا کے

آ جانا اے رات لنگھا کے

اج کیہ پکائیے

اج کیہ پکائیے ۔۔۔۔

چوہدری ۔ ...

اج کیہ پکائیے دس تیرا کی خیال اے 

رحماں ۔ میں کی خیال دساں میری کی مجال اے 

چوہدری ۔۔چل فیر رحمیا اج چسکے ای لا لیے

لبھ جان چنگیاں تے بھنڈیاں پکا لئیے  

رحما ۔۔۔

 .  .  .  .  واہ واہ تساں بجھیاں نیں دلاں دیاں چوریاں