گل سنڑ میرے پیار دا راجا

گل سُنڑ میرے پیار دا راجہ

دل دی ساندل بار دا راجہ

تیریاں یاداں چور چا کیتاے

مینوں دل مجبور چا کیتاے

تیرے راہ تے آنڑ کھلوتاں

رکھی سۓ جیا

جدّی پُشتی نوکر

میں آکھیا اپنے چودھری نوں

سائیں ! سُنیا ایں نال دی بستی وچ

سرکاری مکتب کھلّا اے

جتھے پڑھدٍن بال غریباں دے

جتھے مفت کتاباں ڈٍھیندیاں ھِن

کائی فیس پڑھائی دی نئیں لگدی

میں سُنیایں علم خزانہ ایں

ایہہ علم ایں چانن اکھیاں دا

ست پیڑھیاں میریاں ہڈھیاں ھِن

سرکار دی تابعداری وچ

ایہو منگناں اجر غلامی دا

سرعام کھلو کےراھواں تے نروار مناسب نئیں ڈھولا

سرعام کھلو کےراھواں تے نروار مناسب نئیں ڈھولا

توں شاہ میں واسی پکھیاں دا ساڈا پیار مناسب نئیں ڈھولا

مینوں توڑ آ ملن دی ضد ناں کر میرےسکھ ان نوٹے ھو ویسن

کچی بھوئیں تےسوھنیاچاندی دےتیرےپیرملوٹےھوویسن

ایڈےخاص پراھنیاں کان میرا گھربار مناسب نئیں ڈھولا

تیرےنال ٹرن دا شوق تاں ھا مغروری نئیں مجبوری اے

میرے کتر شکاریاں پر چھوڑن میری ھر پرواز ادھوری اے

تیرے نال ٹرن دا شوق تاں ھا رفتار مناسب نئیں ڈھولا

سرعام کھلو کے راھواں تے نروار مناسب نئیں ڈھولا

تینوں مان اے الھڑ جوانی دا تیرا کدی وی ذھن ڈلا سکدا اے

اج کل دا پیار بازاری اے ساری زندگی کون نبھا سکدا اے

اس دور اچ کئیں دیاں قسماں تے اعتبار مناسب نئیں ڈھولا

سرعام کھلو کے راھواں تے نروار مناسب نئیں ڈھولا

تسی مالک اچیاں ھستیاں دےاسیں عاقب محض نمانے ھائیں

ساڈی پکھی وی پکھیاں ورگی ناھیں کنڈوں سکھنے پیروں راھنے ھائیں

گل گل تے نال غریباں دے تکرار مناسب نئیں ڈھولا

سرعام کھلو کے راھواں تے نروار مناسب نئیں ڈھولا

عاقب بمقابلہ ثمر دیس پردیس موضوع

عاقب بمقابلہ ثمر
دیس پردیس موضوع
عاقب آکھدا اے 1

ہتھ جوڑ کے توہیں بھائیوال دے کولوں پیا ہک ہک بھل بخشیناں

میں جانڑ کے نئ مجبوریاں توں پیا دیگر جھوک لـدیناں

سـوہنڑاں عاقب وقت نبھا آنداۓ ہنڑ یار اجازت لیناں

اللہ حافظ بخت نصیب ہووی میں تاں وطن توں ایہہ پیا ویناں

ثمر جواب دیندا اے 1

پئ اے جبھ تھبکاندی میرے ہونٹ پۓ کمبدن اللہ حافظ آہدیاں واری

میری اکھیں چوں نیندراں کھوہ کے کر لئ توہیں تاں جھب پردیس تیاری

نویں سنگت دے مـانڑ تے ثمر دا چن توں تاں رکھسیں عمر گزاری

میرے بھج گۓ آسـرے پچھلی زندگی میری سیخ تے نبھنڑی ساری

عاقب 2

پریشان نہ ہو میں ہٹ آساں دل ترکڑا رکھ توں رو نئیں

من منت میری مجبور نہ کر راہ ڈک کے یار کھلو نئیں

رکھ ذہن تے قول سیانڑیاں دا انجے جوگ ہنجوآں دی جو نئیں

سوٹا ماریاں عاقب لوہے تے لیک اے پانڑی کدی وی ہوندا دو نئیں

ثمر 2

جھٹ اجھک ٹکا کے ویکھنڑ دے تیرے مکھ اج دور ہو ونجنڑا ایں

تیرے ٹر گیاں ثمر حیاتی دا سارا ختم سرور ہو ونجنڑا ایں

دوئ کائ نئ ڈھول سوچاہیں ہا پۓ ہک فرق ضرور ہو ونجنڑا ایں

دل پتھر دا نئ اے جوں کچ ہویا ترٹ گیا تاں چور ہو ونجنڑا ایں

عاقب 3

مینوں ہسدیاں آکھ چا رب حافظ تیرا بھلساں نئیں احسان ایں

مڑ مڑ مجبوریاں دل دیاں دس کے مینوں ہور نہ کر پریشان ایں

میتھوں پچھ جیویں میں پیا وطن چھوڑیناں میں وی عاقب ہاں انسان ایں

تیتھوں نکھڑ کے مینوں وی ساۓ جہیا گھاٹا اے ہکا تیاں دا نئیں نقصان ایں

ثمر 3

سنج کر کے آپنڑیاں دیساں دی کیندا ونج کہ وطن وساؤں ایں

اودے مکھنڑ تے کائی نئیں پھوڑیاں تے جیہڑے دیس شریف نوں جاؤں ایں

کیوں لطف ونجاؤں ایں زندگی دا کیوں ثمر شریک ہساؤں ایں

ادے دشمن تاڑیاں کان تیار ہن میرے جانڑ کہ اوڈھر لاہوں ایں

عاقب 4

بے وس ھاں تائیں پیا وطن چھوڑیناں میری نیت تاں ماڑی کائ نہیں

میں جانڑ کے آپنڑیاں پیراں تے ماری آپ کوہاڑی کائ نہیں

تیری یاد بغیر میں عاقب دی لاہنڑیں قطعن دیہاڑی کائ نہیں

ھووی شوق تاں مگرے آ نکلیں ایڈی دور پدھاڑی کائ نہیں

ثمر 4

مکھاں پدھاں دیاں ہویاں جدے توں پیا وینائیں او تاں ساۓ جیہا سفر کوٹاھنگا ایئ

وسوں بھن نئ ثمر دے وطناں دی چوکھا وچ پردیس دے بھانگا ایئ

تیری شکل تے میریاں اکھیاں دا مک ونجنڑاں عمر دا سانگا ایئ

پردیس آخر پردیس ہونداۓ اوتھے ملنڑ غریب دا ماہنگا ایئ

عاقب 5

سجیندے دل اچ سک ملاقات دی ہووے نئیں ویہدا دھپ یا چھاں ایں

ٹھل پمدن کچیاں گھڑیاں تے ہووے بےشک تار چناں ایں

کتھے تخت ہزارا تے کتھے جھنگ دے بیلے لمے سفر توں گھابریں ناں ایں

پیروں واہنڑیاں پدھ صحرا دے کریے لجپال بنڑیندا تاں ایں

ثمر 5

تیری خاطر ٹھلنڑ توں نادری کائ نئیں لکھ ہوون تار چناں ایں

اکھیں نوٹ کے مگرے بھجدا اوساں کیئ ویکھنڑی دھپ تے چھاں ایں

تیری خاطر ثمر میں اوجھڑ راہں تے بھاویں رل کے مرساں تھاں ایں

حالات دا سینہ چیر کے لکھساں تاریخ اچ اپنڑاں ناں ایں

عاقب 6

بہوں اوکھا ایئ پدھ پردیساں دا میرے مگر نہ بھج بھائیوال اے

دھنگی پا نئیں عاقب اوجھڑاں نوں نہ جانڑ کے ہو بے حال اے

سدھراں دے پلگھ نیواری تے توں سؤں بے فکری نال اے

میری چنتاں چھوڑ خدا حافظ رکھیں آپنڑا خاص خیال اے

ثمر 6

تیرے باجھ جہان تے جیونڑ اوکھا اے میرا پیار ویسار کے ونج نہیں

رہو آپنڑے دیس تے وسدے گھر نوں انج جندرے مار کے ونج نہیں

توں ایں ضامن اوکھیاں گھڑیاں دا سوکھے وقت گزار کے ونج نہیں

مینوں دے نئیں ساڑ وچھوڑیاں دا ہاں ملکھ دا ٹھار کے ونج نئیں

عاقب 7

آپے منہ مخلوق دے بند ہو ویسن سنگ لگنڑ توں پوند آ ویساں

تیرے دل تے عاقب ہسڑاں دی جنگ لگنڑ توں پوند آ ویساں

تیری تلی اچ پیارکڈھیندیاں ویلے ونگ لگنڑ توں پوند آ ویساں

ہویا رب دا حکم تے جندریاں تے زنگ لگنڑ توں پوند آویساں

ثمر 7

رکھیں چنتاں نسل دے نوکر دی پردیس نہ دیس بنڑا لئیں

جداں خیر دا ھٹ پوویں انگلیاں تے میتھوں ہک ہک دینہہ گنڑوا لئیں

تیرے حکم تے کسنڑ دے کانڑ تیار ھاں جداں دل آکھی ازما لئیں

میری اکھیں دا سمبھول جناب دی دید اے میتھوں ثمر نہ شکل لکا لئیں

عاقب 8

ہنجوں پوجھ تے بس کر روونڑ دی مینوں ہسدیاں ڈھول جدا کر

میرے ٹردیاں قدم رتھاونڑ نئیں میرے دل نوں ہمت عطا کر

تیتھوں کوئ نموں ہور امداداں منگدا کم اتنا عقل دنا کر

خیریں اپڑاں آپنڑی منزل تے میرے حق اچ صرف دعا کر

ثمر 8

میں تاں دوائیں ودا منگناں کنڈ مگروں کیوں آکھاں نیت دی مار ایئ

میں تاں آہنا مرشد کنڈ تے ہیئ نبی سوہاں ثمر دا یار ایئ

متھے سدھ ہیئ میں ہٹکیندا نئیں من دل دیاں اے سردار ایئ

پر پچھلا ملکھ حیاتیاں ہونی کوکاں مارنڑ کانڑ تیار ایئ

عاقب 9

تیتھوں نکھڑ کے وی میں تیاں دا ہاں سارے خدشے ٹال کے سئیں پوہ

سل صبر دی رکھ کے سینے تے جذبات سنبھال کے سئیں پوہ

اللہ پاک ملیسی تے کل مل پونڑاں اے ڈیوا آس دا بال کے سئیں پوہ

او میں جاناں تے جگراتے جانڑن تو نگھیاں ڈھال کے سئیں پوہ

ثمر 9

مینوں دل کوئ اجھکنڑ دیونڑا اے کدے سکھاں دیاں تانڑ کے سونڑا اے

انڑساہندا بھار وچھوڑیاں دا کدے ثمر غریب توں چونڑا اے

جیہڑا ہٹکیاں اج پیا نؤں راہندا توئیں کداں کائ واپس بھونڑا اے

تیرے ذہن اچ محض تسلیاں ہن جوں پچھوں کملیاں اودر پونڑا اے

عاقب 10

انجے کجھ دیہنہ دل نوں آسرے لا جھل اودر دے دریا نوں

میتھوں پچھ جیویں چھوڑ کے ٹریا وینا میں وطن تے توئیں تنہا نوں

لڑھ گئے حالات چاں وکھریاں کیتا اے کجھ انجے ہا منظور خدا نوں

وس لگدیاں عاقب کونڑ چھڑیندا اے تیرے ورگے سجنڑ دانا نوں 

ثمر 10

ستے رزق ہن وطن تے تھوڑ تاں کائ نائ میری زندگی دا بھائیوال اے

تیرے صدق تے روزی لبھدی رے ہا توں راہندا موڈھیاں نال اے

اجے نکھڑکے پہر وی نیں ہویا ہنڑے رنگ اکھیاں دا لال اے

بندہ سیانڑا ایں آپ اندازہ کر کیویں نکھڑ کے نبھنڑا سال اے

عاقب 11

پتہ وقت گزردیاں کوئی نئیں لگدا میری عاقب تاہنگ لہائیں نئیں

میں سر پر وطن تے ہٹ آونڑائیں میرا دل چوں پیار بھولائیں نئیں

پچھے سنگت دے بدل اصول ناں چھوڑیں میرے حال تے ملکھ ہسائیں نئیں

کلہا بیہ کے رو لئیں گھر آپنڑیں بندا کوئی ہمراز بنڑائیں نئیں

ثمر 11

کسے کول وی ثمر ہلاونڑیں کائی نئیں تیرے پیار دی رام کہانڑی

مک ویسی کلیاں رو رو کے آپے اکھ مجبور دا پانڑی

رکھ ہاں تے ستیاں نیندر آ ویسی محفوظ اے کول نشانڑی

میرے کول ہے دل مجبور دا دارو تیری ہک تصویر پرانڑی

عاقب 12

رکھیں خاص خیال وراگاں دی جاگیر سنبھال کے رکھیں

ساری زندگی ساجھیاں خواباں دی تعبیر سنبھال کے رکھیں

میرے دل دیاں سچیاں جذبیاں نوں دلگیر سنبھال رکھیں

او تیرے روح نوں آسرے لائ رکھسی تصویر سنبھال کے رکھیں

ثمر 12

جیہڑی رل کے نبھی اے ہک دیہنہ دس کدی گھتیا اے فرق ایمان اچ

ہائے ثمر افسوس اے پرکھ جوں کائ نائ توئیں لاپرواہ انسان اچ

ساری زندگی رل کے وسنڑ دی حسرت گئ رل کے مر زندان اچ

میں ہر ارمان نوں دفن چاں کیتا اے ہنڑ دل دے قبرستان اچ

عاقب 13

رکھیں یاد امید تے دنیا قائم اے نہ آس دا دامن چھوڑ اے

گھبرا نئیں امدے رۓ ویندن زندگی وچ مشکل موڑ اے

تیری رنجگی آپنڑی تھاہر تے ٹھیک اے جوں میری قسمت نال اجوڑ اے

میرے عاقب ڈنگ پرتی گۓ تاں تینوں آنڑ منیساں توڑ اے

ثمر 13

اللہ وارث اے نکھڑ کے نبھدی راسی توں جانڑ کے ہیں مجبور اے

اودوں اوسیں جدنڑ غریباں دا گیا مک اکھیاں دا نور اے

انجے وانگ جے ثمر جدائیاں دے  رئے بلدے اندر تندور اے

کدیں سیک جدای دا ساڑ چھڑیسی میرے ساہنہ دا آخری پور اے

عاقب 14

مجبور دیاں مجبوریاں نوں توں جانڑیں یا نہ جانڑیں

میری طرفوں مڑ وی ڈھول دعا ہیئ ودا وطن تے جوبن مانڑیں

ڈھلے جدنڑ پچھاواں بختاں دا میہنڑے پمدن ملکھ دے ساہنڑے

اوہ ڈنگ نئیں ریہ جے عاقب تے ایہوی بیلیا کوئ نئوں راہنڑے

ثمر 14

بھلا سجنڑ نہ گھاٹیاں کانڑ ھوندن مینوں لا کے کس توں نکھڑ گئیوں

میری ثمر نمانڑی اکھیاں جد گئیاں ہو بے وس توں نکھڑ گئیوں

توئیں ویکھے خواب امیر ھوونڑ دے نہ بھکھ نہ تس توں نکھڑ گئیوں

سکھاں نال جہان تے وسیے ہا ہنڑ آئ ہائی چس توں نکھڑ گئیوں

عاقب 15

چساں آوسن وطن تے وسن دیاں بهیں پوسنڑ ڈنگ گھبرا نئیں

میرے مگروں اوڑک لہہ ونجنڑاں اے اس بهک تے ننگ گهبرا نئیں

ترٹ ویسی آخر ہجر دی کوٹهی رل ویسن سنگ گهبرا نئیں

بیلے اجڑے مڑ آباد ہو ویسن وس پوسی جهنگ گهبرا نئیں

ثمر 15

توئیں تاں ثمر چڑا لئیاں شوق دیاں اودے رل گئیوں پھردے سنگ اچ

پچھوں کیئ جرنیل مری گئے نی ہسڑاں دی چھڑی ہوئی جنگ اچ

لاغرض جواھریا رنگ دی بازی تویں پرتی اے خود بدرنگ اچ

بھنی آپ ایئ کھیڈ وراگاں دی ہنڑ جھنگ نیہوں اگلے رنگ اچ

عاقب 16

اللہ مڑ چا جھنگ نوں رنگ لیسی تینوں سگویں دینہہ پرتا دیساں

جنگ لڑ کے نال غریبی دے تیرا عاقب لیکھ جگا دیساں

تیہاں مگر ودا پردیس کٹینداں تیری ہر ہک ریجھ لہا دیساں

توں کدے کوئ لائق ہیں جھگیاں دے تینوں تاج محل بنڑوا دیساں

ثمر 16

میں تاج محل نوں کی کرنائیں شالا بھاگ جگا کے آویں

لائیں بیشک اپنڑیاں لوڑاں تے جیہڑے لال کما کے آویں

ایہہ لاہم  اجاڑ کے ٹریا ہاؤں اوہ لاہم وسا کے آویں

دسیں مڑ پردیس چوں ہیریاں دے اٹھ جدنڑ لدا کے آویں

عاقب 17

مک ویسن دور اداسیاں دے نہ ہسڑ میرا بھائیوال اے

بھئیں اوسن دیہنہ خوشحالیاں دے ویسیں کنڈ چوں نکل زوال اے

کجھ سمجھیا کر مجبوریاں نوں ہکلاگ نہ بنڑ ہمتال اے 

اس عید تے اپڑن نئیں ہوندا بکرعید کریساں نال اے

ثمر 17

ادوں آویں جدنڑ رئیس ہو کے لئیں بنگلے ثمر خرید اے

تینوں ہر ویلے عیداں ہن ڈھول بیشک ادے ودا رہو سال مزید اے

کرچھوڑی اے صبر دی قبر دے وچ تیرے ہٹنڑ دی دفن امید اے

ایدے ہوسن ماتم سدھراں دے اودے ملکھ منیسیں عید اے

عاقب 18

سک وطن دی کلیاں بھون چھڈیائے مچھی وانگ ہاؤں روز تلیندا

اورے مکدی اے قید وچھوڑیاں دی اسے آس تے وتناؤں جیندا

آپوں عاقب ترانڑ تاں سئے مارے ان توڑے عید تے ٹکر پویندا

تیری سؤں پردیس دے پنجرے چوں میتھوں نہیں پیا نکل سگیندا

ثمر 18

ہنڑ گل دا مطلب سمجھ اچ آیا اے ہیں قید کسے دے پیار اچ

نت پیش جناب نوں ہوونڑا پوندا اے آپوں ڈاڈھیاں دے دربار اچ

گھٹ مل توں وکیا ایں ایہ ارمان اے لالچ دے گرم بازار وچ

تائیں نکی نکی پیڑ جتیندا راہناں ایہے زخم ان دل بیمار اچ

عاقب 19

تھوڑا ہوندا ایئ دل پردیسیاں دا الزام غریب تے لا نئیں 

تیرا کم ایں ڈھول دلاسے دیونڑ میرا الٹا زخم ڈوکھا نئیں

لیسا اس توں ہور نیہاں کوئ نئیں انجے عاقب ساجھ مکا نئیں

تیرے کانڑ جے نیت وٹائ ہووۓ دیوے قبر دی تھار خدا نئیں

ثمر 19

رکھی آپ ہائیا شوق توں سانگیاں دی بنیاد وسار نہ چھوڑیں

بختاں دی گھوک اچ نبھیاں دی روداد وسار نہ چھوڑیں

تے ارمان توں کمدیاں ہوٹھاں دی فریاد وسار نہ چھوڑیں

پردیسیا پیار غریباں دا رکھیں یاد وسار نہ چھوڑیں

عاقب 20

تیرے نقشے اکھیں اگوں ہٹدے ای نئیں تینوں یار بھلا نموں سگدا

دوروں ویکھ کے آکھنڑاں بسم اللہ تیرے ٹھار بھلا نموں سگدا

جیویں ٹردیاں عاقب لۓ ہانی ڈسکار بھلا نموں سگدا

توں سجنڑ تاں دل دی دھڑکن ہویوں تیرا پیار بھلا نموں سگدا

ثمر 20

میرے سنج ہوۓ وطن دی سر تے بانہہ ہیئ ہٹ بلدی دا بھائیوال اے

اوداں آسیں جدنڑ غریباں نوں کر چھوڑیا ہجر حلال اے

کدھوں پار وی چن پردیس ہوندائ وڈیاں دی ٹھیک مثال اے

دریا وی اوڑک چڑھ چڑھ کے مڑ واہندن منڑیاں نال اے

عاقب 21

کی بنڑیائیں خواب اچ ای نئوں ملدا تیرے نوکر مردے پۓ نی

لڑھ لڑھ کے کملیاں اکھیاں چوں سارے خواب کھلردے پۓ نی

تیری یاد دے کھپرے کنڑبر وچ ہتھوں ڈھیر مچھردے پۓ نی

دس وطن تے نکھڑ کے عاقب توں کیویں وقت گزردے پۓ نی

ثمر 21

بس قیدیاں وانگ گزردی پئ اے اودر دے تنگ زندان اچ

راہ ویدھیاں ابھر کے لئے وینداۓ تنہائ دے تھل ویران اچ

تیتھے جنگ اخبار اپڑدی ہوسیں نفرت دے ہندوستان اچ

اتھے روز دھماکے ہجر کریندائی میرے دل دے پاکستان اچ

عاقب 22

تیرے دل دے پاکستان اچ اج کل جیہڑے دہشت گرد آباد ہن 

نئیں عاقب امن دا جیونڑ دیندے گھتی رکھدے روز فساد ہن 

نفرت دے خود کش حملہ آور ہک دو نئیں لا تعداد ہن 

اناں پیار دے ویریاں کر چھوڑے کیئ وسدے گھر برباد ہن

ثمر 22

دس گھلیں ہا کیویں پئ نبھدی ہیئ پردیس آولیاں جائیں تے

باہیں میریاں باجھ نہ سونڑ عادی اوتھے سمنائیں کیہندیاں باہیں تے

تے ودا رئیں ہا آپنڑیاں دیساں تے چائ وتاں ہا روز نگاہیں تے

ساری زندگی ثمر گزار چھوڑیندم توئیں چن دیاں نیک صلاحیں تے

عاقب 23

بہوں اوکھے ہن ڈنگ تنہائیاں دے میتھوں نبھیاں دے حالات نہ پچھ

لتھے اوبھرے ہوندی اے اکھیاں چوں جیویں ہنجواں دی برسات نہ پچھ

جیوں عاقب چڑھدن سولی تے سونجے دل دے کل جزبات نہ پچھ

باہیں آپنڑیاں آپنڑے گل پا کے کیویں نبھدی اے ہک ہک رات نہ پچھ

ثمر 23

تینوں پئے گئے حول غریبیاں دے تینوں ڈر لگ گئے توں نکھڑ گیوں

تینوں سنگت دی پگ بنویندیاں واری کئ سر لگ گئے توں نکھڑ گیوں

تیرا لگا جوں کجھ ناہ سانگیاں تے ساڈے گھر لگ گئے توں نکھڑ گیوں

تینوں بھل گیا شاخ تے چوگ وٹاونڑ جداں پر لگ گۓ توں نکھڑ گیوں

عاقب 24

تیرا یاد اے لوڈ توں باہیں تے سوونڑاں چوگاں منہ چوں چگیاں یاد ہن

پیا کدی ناہی کھوٹ وراگ دے وچ ساجھاں ہان نروگیاں یاد ہن

اوہا منڑ دریا دی تے اوہے ریت دے کوٹھے جاہیں اجنڑ وی لگیاں یاد ہن

او جتھے عاقب رل کے کھیڈدے ہاسے او ککھاں دیاں جھگیاں یاد ہن

ثمر 24

میرے دل مجبور دے تاج محل دی وسنڑیک رہیا ایں جیہڑا چھوڑ گیا ایں

تو آپنڑیں مستقبل دے نقشے نویں لیک رہیا ایں جیہڑا چھوڑ گیا ایں

ہویوں واقف کل کمزوریاں توں جوں نزدیک رہیا ایں جیہڑا چھوڑ گیا ایں

ہنڑ واقعی لوڑ دے کجھ ناسے توں ٹھیک رہیا ایں جیہڑا چھوڑ گیا ایں

عاقب 25

میہنڑیں دے نئیں وانگ شریکاں دے کیتے قول نبھیندا وتناں

گھر بار وسار کے کے جاتا ہیئ دھکے شوق توں لیندا وتناں

تیری بھکھ نائی میدھروں ویکھ سگیندی تیرے بھار بنڑیندہ وتناں

اوکھا ہو کے وچ پردیساں دے تیرے مگر کمیندہ وتناں

ثمر 25

تینوں کہڑے بندے آکھیا اے وطن نوں چھڈ کے پردیس چوں کھٹیاں کھٹ آ

مینوں کائ نہوں لوڑ کمائیاں نوں پراں واہندی نئیں وچ سٹ آ

ساری زندگی ونجنڑ دا ناں ناں لئیں پویوںں ڈھول ٹکانڑا پٹ آ

تیری تانگ اچ زندگی مک ناں جاوے میرے جیندیاں جیندیاں ہٹ آ

عاقب 26

اجے ہنڑ تاں بخت دے مڈھ ودے بجھدن نہ ہٹنڑ تے کر مجبور اے

کیتی کرتی عاقب گل ہو ویسیں سارے خواب ہو ویسن چور اے

دینہہ ڈھیر جے ملیاں ہو جاونڑ آ ویندی مونجھ ضرور اے

رل وسنڑ پیار اچ لازمی نئیں شالا دل نہ ہوونڑ دور اے

ثمر 26

تیری زیارت جدنڑ نصیب ہو گئ ودھ ویسی نور اکھیاں دا

دیدار دا ہدیہ دگنا لۓ لۓ آ رکھ ونج بھرم نگاہاں دا

ہکلاگ مقدر کھل ویسیں بڑی مدت توں سکدیاں جاہاں دا

میرا اودر منڑکا بھندی پئ ایئ کدے رجھ گیا ایں ضامن ساہاں دا

ثمر

بھلا سجنڑ ناں گھٹیاں کانڑ ھوندن مینوں لا کے کس توں نکھڑ گئیوں

میری ثمر نیمانڑیاں اکھیاں جد گئیاں ھو بے وس توں نکھڑ گئیوں

توہیں ویکھے خاب امیر ھوونڑ دے کائ بھکھ ناں تس توں نکھڑ گئیوں

سکھاں نال جہان تے وسیۓ ھاہ ھنڑ آئ ہاہ چس توں نکھڑ گئیوں

اس دی باقی ویڈیو ملی نئیں اے
اگر کسے دوست کول ہے تاں سینڈ کرے تا کہ باقی دوہڑے وی ٹائپ کیتے جا سگن

گل وچلی کسے نوں کی دسیے انجے وچے وچے بھوگ بھوگیندن

گل وچلی کسے نوں کی دسیے انجے وچے وچے بھوگ بھوگیندن

اکھ روندی ویکھ شریک نہ ہسن انجے ہسدیاں ڈنگ گزریندن

بندے پچھدن عاقب لڑ پئے او انجے ہس کے ٹال چھوڑیندن

انجے لوڈ توں موڈ بنڑائی ودے ہاں بھلا سجنڑ وی چھوڑ سگیندن

بندے ہتھ آ لیندن گوڈیاں تے جداں بخت مثالی ہوندن

بندے ہتھ آ لیندن گوڈیاں تے جداں بخت مثالی ہوندن

دکھ ڈھوڈیاں در توں لبھدے نئیں سکھ روز سوالی ہوندن

ننگا سر نئیں ہوندا سنگتاں توں اوتوں سۓ متوالی ہوندن

پک لگداۓ عاقب لگدیاں دا جداں دوہیں ہتھ خالی ہوندن

او نکھڑ کے روندا اے عاقب توں میں وی سنگت کھڑا کے رونداں

او نکھڑ کے روندا اے عاقب توں میں وی سنگت کھڑا کے رونداں

اونہوں دکھ اے آپڑیاں غلطیاں دا میں مکھ پرتا کے رونداں

بس تھوڑا جیا فرق اے رونڑ وچ میں آپ ٹکا کے رونداں

اوہ روندا اے سر تے بانہہ رکھ کے میں تاک ولا کے رونداں

جداں میں بندے قسماں بھن چھڈیاں لگ سر سرکار نوں جاسی

جداں میں بندے قسماں بھن چھڈیاں لگ سر سرکار نوں جاسی

ہوسی فکر دی زردی چہرے تے تیرا ٹردیاں سر چکراسی

خود سوچ جو عاقب نکھڑن دی کہنوں گھاٹ زیادہ آسی

میرا فقط ٹھکانہ بھج ویسی تیری نسل پونیڑدی راسی

عاقب بماقابلہ ثمر دیس پردیس

عاقب آکھدا اے

مہنڑیں دے نہی وانگ شریکاں دے کیتے کول نبھیندا وتناں

گھر بار وسار کے کے جاتا ہئی دھکے جانڑ کے لیندا وتناں

تیری بھکھ نائی میدھروں ویکھ سکیندی تیرے بھار بنیڑیندہ وتناں

اوکھا ہو کے وچ پردیساں دے تیرے مگر کمیندہ وتناں

جواب اچ ثمر آکھدا اے

تینوں کہڑے بندے آکھیا اے وطن نوں چھڈ کے پردیس چوں کھٹیاں کھٹ آ

مینوں کئی نہوں لوڈ کمائیاں دی پراں واھندی نئیں وچ سٹ آ

ساری زندگی ونجڑ دا ناں ناں لئیں پراں ڈھول ٹکانا پٹ آ

تیری تانگ اچ زندگی مک ناں جاوے میرے جیندیاں جیندیاں ہٹ آ

عاقب
ہتھ جوڑ کے توہیں بھائیوال دے کولوں پیا ہک ہک بھل بخشیناں
میں جانڑ کے نئ مجبوریاں توں پیا دیگر جھوک لـدیناں
سـوہنڑاں عاقب وقت نبھا آنداۓ ہنڑ یار اجازت لیناں
اللہ حافظ بخت نصیب ہووی میں تاں وطن توں ایہہ پیا ویناں
جواب
پئ اے جبھ تھبکاندی میرے ہونٹ پۓ کمبدن اللہ حافظ آہدیاں واری
میری اکھیں چوں نیندراں کھوہ کے کر لئ توہیں تاں جھب پردیس تیاری
نویں سنگت دے مـانڑ تے ثمر دا چن توں تاں رکھسیں عمر گزاری
میرے بھج گۓ آسـرے پچھلی زندگی میری سیخ تے نبھنڑی ساری

ثمر

بھلا سجنڑ ناں گھٹیاں کانڑ ھوندن مینوں لا کے کس توں نکھڑ گئیوں
میری ثمر نیمانڑیاں اکھیاں جد گئیاں ھو بے وس توں نکھڑ گئیوں
توہیں ویکھے خاب امیر ھوونڑ دے کائ بھکھ ناں تس توں نکھڑ گئیوں
سکھاں نال جہان تے وسیۓ ھاہ ھنڑ آئ ہاہ چس توں نکھڑ گئیوں
جواب
چساں آوسن وطن تے وسن دیاں بهیں پوسنڑ ڈنگ گھبرا نئیں
میرے مگروں اوڑک لہہ ونجناں اے اس بهک تے ننگ گهبرا نئیں
ترٹ ونجنی اے آخر ہجر دی کوٹهی رل ویسن سنگ گهبرا نئیں
بیلے اجڑے مڑ آباد هو ویسن وس پوسی جهنگ گهبرا نئیں

جدنڑ وی ملیوے بڑا لطف آندا اے تھرا کے اوھ آہدا اے بڑا چنگا لگا ایں

جدنڑ وی ملیوے بڑا لطف آندا اے تھرا کے اوھ آہدا اے بڑا چنگا لگا ایں

نشیلے لباں تے حسیں مسکراہٹ سجا کے اوھ آھدا اے بڑا چنگا لگا ایں

میں دلبر دے پاکیزہ چہرے دا عاقب جدنڑ وی نگاہواں نوں بوسہ کرایا اے

شہادت دی انگلی تے آپنڑا انگوٹھا رلا کے اوہ آھدا اے بڑا چنگا لگا ایں

جاوید راز تے عاقب ستیانوی

جاوید راز تے عاقب ستیانوی

جاوید راز

کسے پچھیا مقصد شاعری دا اگو ہور جواز چا رکھیئے

متاں چہرے توں کوئی پڑھ لیوے بھولا پن انداز چا رکھیئے

نالے اکھ نوں غم دے ماتم توں ساری زندگی باز چا رکھیئے

تیرا راز  لکاوناں لازمی ہا ناں اپنا؛ راز؛ چا رکھیئے

عاقب

بہوں اوکھی اے ناں دی لج رکھنی اس ناں دا بھرم ونجا نہی

چنگا راہسے سوچ کے قدم اٹھا ناں اپنا راز رکھا نہی

بھلی پئو نہی سرمفہوم دی رکھ اوئے گل کر کے گل پرتا نہی

ہیں راز تاں عاقب دل اچ رھو سرعام زبان تے آ نہی

جاوید راز

ناں جدن دا رکھیئے سہوں رب دی ایدا بھرم ونجایا میں نہی

مینوں یاد اے وعدہ بچپن دا کسے وقت بھلایا میں نہی

سو کوڑ کیتن مجبوریاں توں اک سچ دوہرایا میں نہی

مینوں ملکھ پھرول کے رج گیا ہے تیرا راز دسایا میں نہی

عاقب

جداں گھل پئے جھکھڑ وچھوڑیاں دے توں تیز تراز ناں راہسے

جذبات دے پر زخمیی ویسن توں قابل پرواز ناں راہسے

ترٹ ویسن ناز نزاکتاں دے او ایڈا مائیا ناز ناں راہسے

او میرے دل اچ ہیں تاں راز سدیسے گیوں نکل تاں راز ناں راہسے

جاوید راز

تیری جرات اے توں مینوں وسر ویسے تینوں قسمیں پچنئی کجھ نہی

مینوں اپنے ناں توں وکھ تاں کر تیرے ناں نال جچنئی کجھ نہی

تیرے دل مجبور دی عادت نوں بنا راز دے رچنئی کجھ نہی

او مینوں دل چوں کڈھ کے ویکھ تاں سہی تیرے دل اچ بچنئی کجھ نہی

عاقب

توں نازک ہیں ودا ناز کریں تیرے ناز سنبھال کے رکھساں

تیرے عاقب سوہنیاں ہونٹھاں دی آواز سنبھال کے رکھساں

دعائیں منگساں نیک انجام دیاں آغاز سنبھال کے رکھساں

او رہیا وعدہ قبر دے ویندیاں تائیں میں راز سنبھال کے رکھساں

جاوید راز 

اے راز دو دلاں دا وعدہ ہے ایدا مقصد عام ناں سمجھے

ایدھی ہے پرواز ثریا تائیں کوئی پست مقام ناں سمجھے

ونجے مر ایدے پہرے داریاں وچ زندگی ناکام ناں سمجھے

تینوں قبر تائیں رکھن دی چس اوسی اس راز نوں عام ناں سمجھے

عاقب

توں مقصد ہیں میری زندگی دا تینوں کدن میں آکھیا عام ایں

ساری زندگی گھٹ نہی ہو سکدا تیرا دل چوں قدر مقام ایں

میتھے عاقب راز فروشی دے او کجھ سوچ کے لا الزام ایں

او میں وی ملکھ چو ٹرن دا کوئی نہی راہنا تووی ہو ویسے بدنام ایں

جاوید راز 

بدنامیاں توں جے ڈردا ہیں وت رکھ مینوں اکھ دے تل اچ

مینوں کدی وی ہنج ناں بنن دیوی تر اکھیاں دی جھل مل اچ

ہاسا عام بنائی نہی محفل دا رکھ بس مسکان یا کھل اچ

بندے دیون تاں آدین اگاں ناں دیوی اس راز نوں رکھی دل اچ

عاقب

دل چیر کے نکل تاں وکھری گل اے تیرا ناز پیارے جند توں

او تیرے لوڈ توں ہس کے بولن دا انداز پیارے جند توں

جیں قلم نوں سوز عطاء کیتے او ساز پیارے جند توں

جند دے کے راز بچا لیساں مینوں راز پیارے جند توں

جاوید راز

توں آخری ٹیک ہیں زندگی دی کدی دھوکا کاش ناں کریں

میں رجا وداں وقت پرستاں توں مینوں توں پرباش ناں کریں

دھکا دے کے اپنی چوکھٹ توں مینوں جیندیاں لاش ناں کریں

تیرے سر تے میں ودا راز سدینا مینوں دھکل کے فاش ناں کریں

آخری بند جاوید راز 

توں رنج ہیں یا میں تیتھے رنج ہاں اجے راز نچوڑ وی کائی نہی

جداں پک ہیئ اساں اک دوئی نوں کدی سگناں چھوڑ وی کائی نہی

اساں دوہاں دی ثالثی کیئں کرنی کسے سگناں جوڑ وی کائی نہی

توں من سمجھا میں تن سمجھائی تریے بندے دی لوڑ وی کائی نہی

ھوے پیار تاں رلن وی چس دینداے مٹھی لگدی اے پیڑ جگر دی

ھوے پیار تاں رلن وی چس دینداے مٹھی لگدی اے پیڑ جگر دی

بیلے عاقب جنت معلوم ھوندن بھل ویندی اے چنتاں گھر دی

اساں دل سرکار نوں دے چھڈیاے ھیی کھیڈ حیاتی بھر دی

رکھے کول یا تروڑ کے سٹ چھوڑیں اگاں مرضی تویں دلبر دی

کوئی وقت ھا پوری پوری رات خدا دی میری سک دی پینگھ جھٹاوے

کوئی وقت ھا پوری پوری رات خدا دی میری سک دی پینگھ جھٹاوے

میرے سر تے جدنڑ جھٹاندے ھن بختاں دے بوٹے ساوے

میرے سر تلوں حول تو بانہہ ناھی کڈھدا اللہ وت اوہ دور وکھاوے

چڑیاں نوں آکھنڑا ناں بولو میرا عاقب جاگ نہ جاوے

ہک دور ہا اسیں وی خاص ہاسے سانوں عام کیتوئی وت چهوڑ گیوں

ہک دور ہا اسیں وی خاص ہاسے سانوں عام کیتوئی وت چهوڑ گیوں

ساڈے مل دی کئیں نوں بهول کائی نائی بے دام کیتوئی وت چهوڑ گیوں

اساں عاقب پتهر مزاجاں نوں پہلے رام کیتوئی وت چهوڑ گیوں

دهنگی ساجھ بنڑا کے بے دردا بدنام کیتوئی وت چهوڑ گیوں

آپے لڑ پؤنائیں تے آپے رس پؤنائیں ڈاہڈھا دل ولچاونڑاں جھلیائ

آپے لڑ پؤنائیں تے آپے رس پؤنائیں ڈاہڈھا دل ولچاونڑاں جھلیائ 

خوش بخت ایں سنگتی عاقب ورگا ہر قول نبھاونڑاں جھلیائ 

جہندی آ کھ تے مینوں ودا دھوکھے دینائیں کوئ بہؤں من بھاونڑاں جھلیائ

میرے دل نوں کھیڈ بنڑائی وتنائیں ویسے چونڑ کھڈاونڑاں جھلیائ

میری وجہ توں چن پریشان نہ ہو نہ نیر وها میں آ ویندا

میری وجہ توں چن پریشان نہ ہو نہ نیر وها میں آ ویندا

میری وجہ توں پا نئیں کالے  نہ حال ونجا میں آ ویندا

ڈهل لگنی اے پلکاں چهپکن دی تیرے کول سبھا میں آ ویندا

رلے کرنی اے عاقب عید فطر توں نہ گهبرا میں آ ویندا

میرا سوهنڑا صنم رکھ تهرا کے قدم مینوں تیری قسم تیری چاہت سوا

میرا سوهنڑا صنم رکھ تهرا کے قدم مینوں تیری قسم تیری چاہت سوا

میرا کوئی ہور نہیں

میرا دلدار توں میرا غمخار توں میرا من ٹهار توں با خدا باخدا تیرے سواء

میرا کوئی ہور نہیں

میری چاہت وی توں میری راحت وی توں شئنشاہت وی توں میں آں تیرا گداں 

میرا کوئی ہور نہیں

تیری آکهیاں دا رنگ پیار دی جل ترنگ میتهوں واپس نہ منگ دوستی دی عطاء .

میرا کوئی ہور نہیں

تیری آکهہ دا کجل جیندیاں جی اجل اور ذولف ناگن مثل اوئے مین انج نہ ڈنگاں. 

میرا کوئی ہور نہیں

میرا لوٹیاءاے دل تیری کهاڈی دے تل سوهنی ہوٹهاں دی کهل جاپے کوسء قضاء. 

میرا کوئی ہور نہیں

میرا بهولا سجن تیرے شیریں سخن تهرتهرایندے بدن دتا سب کہجهہ بهلاء. 

میرا کوئی ہور نہیں

تیرا قد اے سروں توں میری آرذو بہهئہ کے اج روبرو پیار دی گل سنا.

میرا کوئی ہور نہیں

او وسدے پاسے دی سونہوں اپنے کاسے دی سونہوں او تیرے ہاسے دی سونہوں تیرے باجوں سبهاء. 

میرا کوئی ہور نہیں

توں ایں سانگے دی لج آکهیں کرنی اے حج او رج کے تکناں اے مکهہ توں ذولفاں ہٹا.

میرا کوئی ہور نہیں

توں میرا دل رباء میں ہاں عاقب تیرا بهانویں ہتهاں تے لاء میرے لہو دی حناء. 

میرا کوئی ہور نہیں

شئنشائے مصر کر کرم دی نظر میتهوں کهس کے صبر مینوں چهڈ کے نہ جاء.

'' باخدا باخدا''

میری کہیڑی اے خطاء کوئی ہک تے دساء مین انج نہ ستاء مین دے جا سزاء

میرا کوئی ہور نہیں

میرا رکهہ لے بهرم میرا کر کے شرم تیرا ہوسی کرم مین مرن تو بچا.

میرا کوئی ہور نہیں

میری هکوں اے سدا میتهوں ہو نہیں جدا میں کرساں وفا ایہ جگ نہ ہساء.

تیرے سواء میرا کوئی

ایہو عرضی هائی میری جہیڑی چهڈی اے میرا کر چاء وساه میتهوں قسم چواء.

من انج نہ رواء مر ویساں سبهاء. 

''باخدا باخدا''

تیرے سواء تیرے سواء. 

میرا کوئی ہور نہیں. 

میرا کوئی ہور نہیں.

meri gham dey thakerrey tu akh lag gai

میری غم دے تھکیڑے توں اکھ لگ گئ ، آپے سوچاں دے پنچھی دے پر کھُل گۓ

ذھن یاداں دے جھُرمٹ دے وِچ پھَس گیا ، میتھے مُڑ میرے ماضی دے در کھُل گے

میرا بچپن مِثال ہائ زمانے اُتے ، میتھے قِسمت دی دیوی مہربان ہاہ

میرا دِل ہائ محبتاں دی آماجگاہ ، گو مِرا ذھن بھولا تے نادان ہاہ

پیر رکھیُّم جوانی دی دہلیز تے ، اوہ وی ویلا بڑا پُر امن مِل گیا

مُڑ حیاتی دے شاہراہ دے کہیں موڑ تے ،مینوں لوڈا جیا ھِک سجن مِل گیا

پہلے پہلے خاموشی دی بُکل دے وچ ، اکھیں جھِکیاں دے نال اوہ گُزردا رہیا

اوہدی ایہا ادا مینوں بھاندی رہی ، میرا دِل اونھوں تک تک کے ٹھردا رہیا

میرے متھے دا مقسوم اِنج چمکیا ، آپے مُدتاں دی مُشکِل چا حل کیتیُّس

میرے راہاں تے کھلوندا ایں کِس واسطے ، ھس پیا نالے رُک رُک کے گَل کیتیُّس

میرے دِل دا وی مُڑ حوصلہ ودھ گیا ، ہتھ ودھایا چا میں دوستی واسطے

ایویں ویلا ونجاونڑ دا کیا فائدہ ، زندگی ھے بنڑی دِل لگی واسطے

اوہدی ھر گل مِرے دِل تے ثبت ھو گئ ، اوہدا ھر لفظ کملے دے ھاں لگ گیا

آئ مُڑ ھِک مبارک گھڑی دوستو ، اوہو لوڈا سجنڑ میرے ناں لگ گیا

مُڑ اچانک کِسے دی نظر لگ گئ ، پھس گیُّم میں غریبی دے گرداب وِچ

میری آساں اُمیداں تے سدھراں دے گھر ، لُڑھ گۓ بد نصیبی دے سیلاب وِچ

میری قِسمت نوں رب جانڑے کی بنڑ گیا ، میرے دِل اُتے زخم ھِک شدید ھو گیا

جہڑا آہدا ہاہ زِندگی توں پیارا ایں توں ۔ اوہو بندا اچانک بے دید ھوگیا

میری نُصرت نوں یکدم شِکست ھو گئ ، مانڑ ترُٹدے بخت ڈھلدا گیا

اوہدا سانگا جوں مبنی ہاہ اغراض تے ، بخت ڈھلدا گیا اوہ بدلدا گیا

اوہدے نِکھڑن دا صدمہ خُدا جانڑداے ، میری اکھیں چوں مینہہ بنڑ کے وسدا رہیا

میری اکھیاں جوں ھنجواں دی برسات رھی ، اوہ کھلوتا چوبارے تے ھسدا رہیا

متھا رکھ کے مُقدر دی زنجیر تے ، دِل مچلدا رہیا میں تڑپدا رہیُّم

رات پونم دی اوہدی تلیاں اُتے ، لگی کہیں دی حِنا میں تڑپدا رہیُّم

بخت ھریا تے"عاقب" سجنڑ پھُٹ گیا ، میرے چن دی وفا وی جفا بنڑ گئ

اوہ تاں خوش باش ھے نویاں سجنڑاں دیوچ ، میری زِندگی مسلسل سزا بنڑ گی

ghareebi dey tufana which chhatti k v mein zinda han

غریبی دے طوفاناں وچ چھٹی کے وی میں زندہ ھاں

نشیمن رُڑ گیا میرا میں ہک بے گھر پرندا ھاں

میری پلکاں تے ھر حسرت نمانڑیں آ کے مر گئی اے

میرے ھونٹاں تے نبھیاں دی کہانڑی آ کے مر گئی اے

میں دسنڑاں اے زمانے نوں جو کتنے بھار چائی وطناں

کیویں میں سر تے یک طرفا کسے دا پیار چائی وطناں

بڑا خوش بخت ویلا ھا جداں او ھمسفر بنڑیاں

مگر او ھمسفر میرا بڑا ای مختصر بنڑیاں

نہ میں اس نال گل کیتی نہ اس میں در نگاہ کیتی

اِسے مغرور پن اُس دے میری زندگی تباہ کیتی

اوہ جس جا تے ودا ھویا اتھائیں ڈیرے جما چھوڑے

اُسے جاگیر وچ زندگی دے باقی ڈنگ نبھا چھوڑے

میری کُلی دے کولوں جد کدی اُس دا گزر ھوندائے

ھمیشہ ھم قدم اُس دے کوئی پھردا بشر ھوندائے

میری اکھیں چو ھوندی اے کیویں برسات کی جانڑیں

او سنگتی لینڈ لاڈاں دا میرے جزبات کی جانڑیں

میں اپڑیں دل دی غلطی نوں وفا دا مرتبہ دتائے

میں مٹی دے مجسمے نوں خدا دا مرتبہ دتائے

مینوں اپڑیں مقدر تے ایہو ارمان ھے یارو

میری غزلاں تے نظماں دا جہڑا عنوان ھے یارو

میں جس کیتے کسے پاسے نگاہواں تانڑدا وی نہیں

میں جس نوں ویکھ کے جیناں او مینوں جانڑدا وی نہیں

ھائے افسوس

میں عاقب جرم کیتا اے ودا خود نوں سزا دیناں

اُدے کھریاں تے سر رکھ کے فقط اتنی صدا دیناں

جنہاں دے نال نت نبھدی اودی رنگین شام ھووے

رقیباں دے مقدر نوں میری طرفوں سلام ھووے

lafz sangat da matlab samajh aa geya meri sangat jadoki jafa kar gai

لفظ سنگت دا مطلب سمجھ آ گیا میری سنگت جتوکی جفا کر گئی 

"س" ساہ ٹنگ لیوس "ن" ناگن بنی "گ" گالی عمر "ت" تباہ کر گئی 

زندگی نبھ گئی غم دے فٹ پاتھ تے ہتھیں خالی امیداں دا قاصہ رئیا 

روح جھگڑدی رئی نین وسدے رئے دل کسے دی محبت دا پیاسا رئیا 

میرا بنڑ کے او مینوں لُٹیندا ریا فر وی دیندا وفا دا دلاسہ ریا 

میرے کمبدے لباں تے خاموشی ھائی اودے یاقوتی ھونٹاں تے ھاسا ریا 

میری تزلیل دی انتہا ھو گئی جہڑا مینوں اپڑاں سب کچھ سمجھدا ریا 

جہڑا رکھ کے عقیدت دے مندر دے وچ مینوں بھگوان وانگوں پوجیندا ریا 

اوہا کل میری حالت تے ہسدا ریا میرے جزبات سولی چڑھیندا ریا 

مل کے دشمن دی چوکھٹ کھلوتا ریا میں صدیندا ریا او سوچیندا ریا 

تیرے گھر نوں میں قبلہ صدیندا ریا تیری چوکھٹ نوں میں سجدہ گاہ آکھیا 

تیری سچی دا بھائیوال سچی جو ھا تیری کوڑی نوں وی میں صفا آکھیا 

تیرے وعدے وی احسان گِنڑدا ریا تیری ضد نوں میں تیری انا آکھیا 

بھاویں اپڑیں علاقے اچ بڑی ٹاور ھا تیرے در تے میں خود گدا آکھیا 

بھاویں سِر ھائی غریبی دے نیزے اتے تیرے ناں دی تلاوت کریندا ریا 

او میرا سونہڑاں سجنڑ ایڈا بھولا نہ بنڑ مینوں علم اے کے توئیں مینوں کیا آکھیا 

ایا صدمہ تاں "عاقب" نوں کھاندا پیائے میرا چن مینوں توئیں بے وفا آکھیا