آٹا دودھ نل گُنھ کے مکھنڑ دیاں تینوں چوریاں روز کھویساں

آٹا دودھ نل گُنھ کے مکھنڑ دیاں تینوں چوریاں روز کھویساں

چھڑا سامنڑے بہہ کے ہسیا کر تیتھوں کوئی نا ہور منیساں

مڑ اپنے آپ نو صاحب وفا سد کے میرے ستے ہوئے زخم ڈکھا نہیں

 مڑ اپنے آپ نو صاحب وفا سد کے میرے ستے ہوئے زخم ڈکھا نہیں

مخلوق دے وچ سچ نوں کوڑ منوا کے میرا بھرم مزید ونجا نہیں 

مینوں چھوڑ کہ کہیں پاسے ونج تاں سہی تیرا بھرم نہ راہسی ککھ دا

مینوں چھوڑ کہ کہیں پاسے ونج تاں سہی تیرا بھرم نہ راہسی ککھ دا

دسیں موڑ کدی میرے نال دا ھووی شوقین اس سوہنڑی آکھ دا

ھے زندگی بے اعتباری شئے کر فیصلہ نہی ونڈ وکھ دا

میں دانش مرن توں بچ ویساں توں سجنڑ وی راہسیں لکھ دا

اے غربت تیرے لکھ احسان ہن سجنڑاں دی پرکھ

اے غربت تیرے لکھ احسان ہن سجنڑاں دی پرکھ کرائی ہئی

ساری عمر دے کوڑیاں سانگیاں دی چنگی جمع تفریق کرائی ہئی

تیرا وت وی شکر گزار اے دانش بھولے دل دی اودر لائی ہئ

چنگا کیتئی شیشہ صاف وکھا کے کوڑے ملکھ تو چوک چھڑائی ہئی

پر بھن کے اڈن دے حکم سنڑائے نی دے اتنڑیاں سخط سزائیں نہیں

پر بھن کے اڈن دے حکم سنڑائے نی دے اتنڑیاں سخط سزائیں نہیں

سجنڑاں دی بے تکیائی دے پھٹ بھل سکدے قیامت تائیں نہیں

جیویں تو مجبور ایں نفرت تو میںویں سکدا چھوڑ وفائیں نہیں

سونا مل تو دانش نہیں گھٹدا گل بیشک پاونڑ سائیں نہیں

اٹھی جاگ تینوں اپڑا آواں پوہ پھٹن دے یار قریب اے

اٹھی جاگ تینوں اپڑا آواں پوہ پھٹن دے یار قریب اے

کسے ویکھ لیا تاں اُجڑ ویساں میرا ہر بندہ یار رقیب اے

شالا میں مجبور نوں پجیا رہیں اللہ لکھیا چونڑ نصیب اے

ہکو تواں تا ترکہ ایں دل کملے دا باقی دانش محض غریب اے

تیتهوں نکهڑ کے سکھ دے نال نبھایا هک یار دیہاڑه میں نہیں

تیتهوں نکهڑ کے سکھ دے نال نبھایا هک یار دیہاڑه میں نہیں

کسے ظلم تے اپنڑے مونہہ کڈھیا کوئی لفظ کوراڑا میں نہیں

کیتا اج تک توڑ دے سانگیاں دا تیرے وانگ اجاڑا میں نہیں

بهاویں ٹرن دا دانش نہوں چهڈیا تیرے حق اچ ماڑا میں نہیں

توئیں سجنڑ نوں ویکھ کے ساہ ودا لیناں میری کائ نیہوں تھار لڑائ دی

توئیں سجنڑ نوں ویکھ کے ساہ ودا لیناں میری کائ نیہوں تھار لڑائ دی

مر ونجنڑاں اے یار کٹی نیہوں سگنڑی میتھوں ہک ادھ رات جدائ دی

میرا دل کمزور پچا نیہوں سگدا ہاۓ ہاۓ تے طنز خدائ دی

میرے جگر دے دانش زخماں تے پٹی بنھ ونج یار رسائ دی

ادوں ماہ رمضان دا ہائ چن چڑھیا ادوں میں سجنڑ دی تانگ ودھائ چاں

ادوں ماہ رمضان دا ہائ چن چڑھیا ادوں میں سجنڑ دی تانگ ودھائ چاں

اورے اج امدا اے اورے کل امدا اے اودھے راہ تے نظر ٹکائ چاں

دتے کئ فطرانے ھنجواں دےاکھ وچ اعتکاف بہائ چاں

جائیں لگدے کانڑ میں رکھے روزے دانش اسے لگدے عید ونجائ چاں

کدی جان کے پوڑی چھک لینڑی کدی چھت تےآپ چڑھا چھڈنا

کدی جان کے پوڑی چھک لینڑی کدی چھت تےآپ چڑھا چھڈنا

تے کدی قدر نہ کرنی ککھ جتنی کدی سنگت دا عرش وکھا چھڈنا

کدی ھسڑ کے دانش رو پونا ھنجوپوجھ کےجھٹ ولچا چھڈنا

میرا دل کوئی ریت دا کوٹھا نہی کدی ڈھا چھڈنا کدی پا چھڈنا

پردیس اچ عید تے سجنڑ دی رنجگی سدھی موت دسیندی پئی اے

پردیس اچ عید تے سجنڑ دی رنجگی سدھی موت دسیندی پئی اے

حیران آں نکھڑ کے سجنڑاں تو کنویں خلقت جیندی پئی اے

ترٹی قیامت دانش اجڑے تے جہڑی حالت تھیندی پئی اے

ساڈی اتھرو ڈیہہ ڈیہہ جھولی بھج گئی اودے عید منیندی پئی اے

ونج قاصد اس دے قدمی پئےکےآکھیں یار نوں عید مبارک

ونج قاصد اس دے قدمی پئےکےآکھیں یار نوں عید مبارک

جیہڑا نور اے میریاں اکھیاں دا منٹھار نوں عید مبارک

جس باہجھ غریب دا جھٹ نہیں نبھدا حبدار نوں عید مبارک

میری طرفوں دانش وطناں دے سردار نوں عید مبارک

تہانوں بخت تے سجنڑ امندٹھیک ان تےمینوں ٹھیک سجنڑ تنہائی اے

تہانوں بخت تے سجنڑ امندٹھیک ان تےمینوں ٹھیک سجنڑ تنہائی اے

میرے کملےدل نوں چونڑ ھویا اے جیہڑی تساں اوقات سجھائی اے

تساں دانشؔ نال اخیر چا کیتی بھلا ھوونڑی کدنڑ رسائی اے

تسی اتھوں اتھوں ٹپے او لت رکھ کے میں جتھوں جتھوں پیڑجنڑائی اے

دیواں کیٹرے دوش رقیباں تے میری قسمت وچ تنہای اے
بے موسمی اودر لگدیاں دی میری آکے مرض ودھای اے
کجھ وس نیں یار حکیماں دے کیتا ککھ نہ اثر دوائ اے
سکھی وسدن مرضاں لانونڑ آلے چنگی سجناں توڑ نبھای اے

کجھ نہیں کهٹیا پیار تیرے چوں ہر کہیں دے نال ونجائ اے
نہیں کئیں پاسوں تینوں ہار دیوائ بهاویں جان دی بازی لائ اے
میری عمر دی نوکری بهل بهل کے کیتی غیر دے نال رسائ اے
ناہی جگ تو ڈهاندا نور سمند کنڈ سجنڑاں آپ چا لائ اے

اتوں ویکھ تاں سہی میں تیاں کانڑ آیاں کیوں نظر ہیٹھاں کر لئی ا

اتوں ویکھ تاں سہی میں تیاں کانڑ آیاں کیوں نظر ہیٹھاں کر لئی ا 

اکا سر چا سٹیا ای گوڈیاں وچ اکھیاں تے بانہہ کر لئی ای 

میں دانش ھاں ہر گل سمجھیندا سر نال جو ناہ کر لئی ای 

گل کھل کے سامنڑے آ نئیں گئی ادے رسنڑ دی ھاں کر لئی ای

چلو شکر اے سجن تے دشمن دی ویلے نال تاں ونڈ ہوگئی اے

چلو شکر اے سجن تے دشمن دی ویلے نال تاں ونڈ ہوگئی اے

لتھے مگرو مہنڑے خلقت دے ہولی فکر دی پنڈ ہو گئی اے

توئیں سجنڑ نوں لونڑ شریکا دا جداں دانش کھنڈ ہو گئی اے

میں وی ایہہ سمجھیساں تں سٹیاں کہڑی کعبے نو کنڈ ہو گئی اے

ادوں ماہ رمضان دا ہائ چن چڑھیا ادوں میں سجنڑ دی تانگ ودھائ چاں

ادوں ماہ رمضان دا ہائ چن چڑھیا ادوں میں سجنڑ دی تانگ ودھائ چاں

اورے اج امدا اے اورے کل امدا اے اودھے راہ تے نظر ٹکائ چاں

دتے کئ فطرانے ھنجواں دےاکھ وچ اعتکاف بہائ چاں

جائیں لگدے کانڑ میں رکھے روزے دانش اسے لگدے عید ونجائ چاں

میں کسے نال سنگت بنڑائی تا ہا

میں کسے نال سنگت بنڑائی تا ہا

اکھ کسے بے وفا نال لائی تا ہا

نا سمجھو میں اس نوں بھلا چھوڑیئے

مین بڑا یاد ہے مین بڑا یاد ہے

او قدرتی بڑا سخت مغرور ہا

میرا دم وی کسے گل توں مجبور ہا

پٹھدے پٹھدے اخیری اوہا گل بنڑی

نا کائی مین واڈ نا کوئی اوہ دور ہا

میری قسمت او لگدا کھڑا چھوڑئیے

مین بڑا یاد ہے مین بڑا یاد ہے

اودی نفرت نوں وی میں ادا سمجھیا

بے وفا جفا نوں وفا سمجھیا

مکدی گل اے بھاویں مسلمان ہاں

اس بشر نوں میں اپنڑاں خدا سمجھیا

دل دی تختی توں جس مین مٹا چھوڑئیے

مین بڑا یاد ہے مین بڑا یاد ہے

جہڑا میرا مقدر تے تقدیر ہا

میرے دشمنڑ دے خاباں دی تعبیر ہا

بس اچانک گلی وچ کراس ہو گیا

اس دے ہتھ اچ مخالف دی تصویر ہا

یار اسے دکھ تاں اندورں مکا چھوڑئیے

مین بڑا یاد ہے مین بڑا یاد ہے

کئی دیہاڑے تاں تلخی تے تنگی رھئی

جان دکھاں دی سولی تے ٹنگی رھئی

ہوش آیا تاں سنگتاں توں مت آگئی

ساڈی ترٹ گئی وی کنہاں نالوں چنگی رھئی

جو ہر سجنڑ اوکھ وچ آزما چھوڑئیے

مین بڑا یاد ہے مین بڑا یاد ہے

میری کلی وی سڑ گئی او وسدا ریہا

میری ہر ھک مصیبت تے ہسدا ریہا

اوہنوں سنگت امیراں دی راس آگئی

میں تاں ویکھنڑ نوں دانش ترسدا ریہا

لفظ سانگے دا سنگ دل پنڑا چھوڑئیے

مین بڑا یاد ہے مین بڑا یاد ہے