اس عید تے آسرا کملے نوں میرا سجن سیانڑاں دے ونج

اس عید تے آسرا کملے نوں میرا سجن سیانڑاں دے ونج

چلو دے نئیں تحفہ خوشیاں دا کوئی روگ کهپانڑاں دے ونج

پہلا سجن غریب دا حق ہوندایئ سروں فرض تے لاہنڑاں دے ونج

ہاڑا من مشتاق زیارتاں دا توڑے ہنڑ فطرانڑاں دے ونج

وایا ویکھ کے کاوڑ کیتی کر اگے رب داؤں مویا وتناں

وایا ویکھ کے کاوڑ کیتی کر اگے رب داؤں مویا وتناں

انجے باہروں بھرم معلوم ہوندا اے وچوں بہوں انرویا وتناں

 تیری بے تکیائ دے نیزے تے دینہہ رات پرویا وتناں

ہاڑا من مشتاق منی ونجیے میں جو کملا ھویا وتناں

آیا اوکھا وقت تاں لگدیاں نوں مڈھوں وسر غریب دی دھڑ گئی

آیا اوکھا وقت تاں لگدیاں نوں مڈھوں وسر غریب دی دھڑ گئی

بیلی منہ گئے پھیر مصیبتاں وچ ایہو اندر غریب دے وڑ گئی

کیتی انج پڑتالی بختاں نے جند ظلم دی سیخ تے اڑ گئی

لگی اگ مشتاق دے ڈیرے نوں لمب نال مسیت وی سڑ گئی

سر دیندائی کونڑ پرائی جاہ تے آندے آپنڑیں کم اعمال ہن

سر دیندائی کونڑ پرائی جاہ تے آندے آپنڑیں کم اعمال ہن

آوے جدنڑ وی بھار مصیبتاں دا بیلی کدنڑ جھلیندے جھال ہن

انجے راہ آ ویندا اے بندیاں تے ربوں لیندے ویڑھ زوال ہن

جداں بیڑیاں بڈ مشتاق ونجن ہوندے آپ ملاح وی نال ہن

پچھاں ہٹنڑ دی کر میری زندگی نوں پیا موت دا ٹوپا وگدائ

پچھاں ہٹنڑ دی کر میری زندگی نوں پیا موت دا ٹوپا وگدائ

کدھ سانہاں دی ہجر دا کلر ڈھہینداۓ کوئ مار جے پوچا وگدائ

ضداں سٹ مشتاق تے آونڑ کر او پیا پیار تے دھوپہ وگدائ

او تیرے دس پیاں پتا نئ بچ پوساں جویں مار تروپا وگدائ

تروپا سجنڑاں سنگت نوں بھرن کجا پرھاں سٹ سوئ دھاگے چھوڑے

تے لا میریاں اکھیںءچ مردیاں تائیں مشتاق دواگے چھوڑے

اسیں ناں سجنڑاں دے لے لے گھت جبھ تے لاگے چھوڑے

ساتھے سجنڑاں ظلم دے ہل واہ کے اتوں مار سوہاگے چھوڑے

تیتھے پہلی پیہڑی بخت آیا ہے پیگھاں وائے توں وڈیاں اڈ نئیں

تیتھے پہلی پیہڑی بخت آیا ہے پیگھاں وائے توں وڈیاں اڈ نئیں

لتاں رکھیے ظلم دی چاکھڑی تے رسے روز جھلیندے تڈ نئیں

ہل واہ مشتاق غریباں تے ہتھیں بی بریائ دے گڈ نئیں

ڈنگ ہٹنڑ تاں پنیاں ای کوئی نہیں دیندا شالا ونجنڑ دیہاڑے چھڈ نئیں

جداں سک ہوندی ہائی سجنڑاں نوں اوہ دور زمانے ای وگ گئے

جداں سک ہوندی ہائی سجنڑاں نوں اوہ دور زمانے ای وگ گئے

جیڑے سچ تے کوڑ تلیندے ھن اوہ تول پیمانے ای وگ گئے

ویدھا کوئ نئیں کئیں دیاں دھکیاں نوں ایمان دے خانے ای وگ گئے

بنڑی لوڑ تاں آپنڑے ای ویندے رئے مشتاق  بیگانے ای وگ گئے

میرے ساہ مک ونجن جے میں سمجھاں ہتھ ھور جناب دی بانہہ

میرے ساہ مک ونجن جے میں سمجھاں ہتھ ھور جناب دی بانہہ جئے

تیرے حکم دی نافرمانی ہووے دیسی رب نہ ویل کدانہہ جئے

کائی لُکی اوئی گل اے لکھ لبھ پوندن راہاں تے مشتاق اسانہہ جئے

اے لوہے تے لیک اے نئیں دیندا رب نت نت سجنڑ تسانہہ جئے

شالا دُشمنڑ ای کہیں دے ہیٹھ ناہ آوے ہر کوئ پرتالیاں

شالا دُشمنڑ ای کہیں دے ہیٹھ ناہ آوے ہر کوئ پرتالیاں دیندا اے

وھیدا کوئ نہی جرم تے سوز دیاں ہر بشر بھنوالیاں دیندا اے

باہروں باہر صلاحیں تاں ھر لگدا مشتاق نرالیاں دیندا اے

اج کونڑ تسلیاں اوکھ دے وچ بھلا لگدیاں آلیاں دیندا اے

بندے بھک اچ بھرم بچا لیندن چنگے سجنڑاں دے ول ڈھل توں

بندے بھک اچ بھرم بچا لیندن چنگے سجنڑاں دے ول ڈھل توں 

کدی بُھک نئیں لہندی اکھیاں دی سُکے سجنڑ دے کیتے ہوئے بَھل تُوں 

مُنہ بھیڑِن شَک نئیں سجنڑاں دے میری بَد بختی دی سَل تُوں

ستھی نال نہ ہوندن چوراں دے مشتاق ڈھوڈیندن گل توں

ہووے بخت تاں دشمن ای کج لیندین لکھاں عیب یا پاڑے ہوون

ہووے بخت تاں دشمن ای کج لیندین لکھاں عیب یا پاڑے ہوون

ڈنگ ہرن تاں نکل نچوڑ ویندین جیڈے جوڑ کُوراڑے ہوون

نِیڑے بیلیا لگدے اے نہی لگھدے دہئیوں اپنے ای ماڑے ہوون

اگوں سِیدھے ای تاں مشتاق ہوندین جے پچھوں نیک دیہاڑے ہوون

اوے لوٹنڑ تے لگ مشتاق گئے جیتھوں اوکھ اچ لینڑی لوہ ھا آ

اوے لوٹنڑ تے لگ مشتاق گئے جیتھوں اوکھ اچ لینڑی لوہ ھا آ

پچھوں اگ لگ گئ بے وارثی دی اگوں دکھ دا ڈونگھا کھوہ ھا آ

من صرف جہان تے جی دی بھکھ ہائی اودا دولت نال رجوع ھا آ

ساری زندگی انج ناں وس سگیئم جیویں آپنڑاں وسنڑ تے روح ھا آ

شالا سدھ مشتاق خدا دسنے بیلی پچھلے بھل ونجیاۓ نئیں

شالا سدھ مشتاق خدا دسنے بیلی پچھلے بھل ونجیاۓ نئیں

بھکے لگدے وسر کے ترکیاں وچ اللہ واسطے ڈل ونجیاۓ نئیں

واہ کائ نیہھ ہور غریباں نوں ڈھا آس تے تل ونجیاۓ نئیں

ٹھڈے پھٹ دے مار کے کیریاں نوں بختاں وچ ڈل ونجیاۓ نئیں

تیرے ہتھ ہمدرد بیماراں دا، سجنڑاں دیاں بانہیں پیا دیناں

تیرے ہتھ ہمدرد بیماراں دا، سجنڑاں دیاں بانہیں پیا دیناں

متاں دکھ مسکین دے ٹلدے ہوونڑ سد ہسڑ کے تائیں پیا دیناں

کجیں کنڈ مشتاق خدا دے ناں تے بیلی سمجھ کے جاہیں پیا دیناں

جیہندی مر گیاں ملکھ نوں لوں ناہی دپدی تینوں جیندیاں ساہیں پیا دیناں

اوھدی انج یکدم تبدیلی دا ھویا عجب جیا اتفاق اے

اوھدی انج یکدم تبدیلی دا ھویا عجب جیا اتفاق اے

اوھدی شوخی تلخی لفظاں وچ ھاسے سنڑدے خوش اخلاق اے

اوھے اگلیاں آکھیا تک سجناں پراں چھوڑ فضول مزاق اے

مشتاق دا چن مشتاق دی من مشتاق تیرا مشتاق اے

بَدقسمت کَاسے عید دے دیوں سَجنڑاں داؤں خَالی بَھئں آئے

بَدقسمت کَاسے عید دے دیوں سَجنڑاں داؤں خَالی بَھئں آئے

سَارے لَگدے خُوش رہئے خُوشیاں وچ پَریشَان مَوالی بَھئں آئے

تے "مشتاق" چؤپاہرہ رُل رُل کے ڈَھلی رات تاں کَالی بَھئں آئے

چَھڑے گَھر دے تَاک نہ کہئیں کُھولے سو وار سَوالی بَھئں آئے

ھو سگدائے چرکہ ٹریا ھوسی اساں ویدھے پیشی تائیں رھے

ھو سگدائے چرکہ ٹریا ھوسی اساں ویدھے پیشی تائیں رھے

عیداں سارا ملکھ کریندا وتیا ساڈے صرف خیال ادائیں رھے

تیں اے وی عید ادائیں کر چھوڑی تیرے وادھے نت ہبدائیں رھے

بت کملیاں آر کدائیں ریہا روندا ٹنگے روح مشتاق کدائیں رھے

تیرے پاک قانون اچ جرات تاں نئیں کجھ آکهنڑ کانڑ کریم اے

تیرے پاک قانون اچ جرات تاں نئیں کجھ آکهنڑ کانڑ کریم اے

ساڈے لکھ مشتاق گناه ہوونڑ تیری وت وی ذات رحیم اے

کس لائی ہئی صرف غریباں نوں کر رزق دی انج تقسیم اے

کتے کئیں دے سوندن پلنگهاں تے، بهکهے بهوئیں تے سونڑ یتیم اے

اللہ اونج ازمائشاں لکھ لے لئے تیرے پھٹنڑ دا پھاہ نہ آوے

اللہ اونج ازمائشاں لکھ لے لئے تیرے پھٹنڑ دا پھاہ نہ آوے

ہتھوں توں مشتاق کھڑیی جانویں کدی انج دا راہ نہ آوے

تیرے کانڑ ملہوٹا میں ہوواں اسے قبر دی جاہ نہ آوے

اٹھ پاہر نہ دسیں تاں انج لگدائے دوجا شک نئیں ساہ نہ آوے

میری ذات دا وادھا زندگی وچ توسی ثابت کر نۓ سگدے

میری ذات دا وادھا زندگی وچ توسی ثابت کر نۓ سگدے

دے اج تائیں مدت دی نوکری دا مشتاق اجر نۓ سگدے

آئی اوکھ دی کانگ تاں سانگیاں دی لیمب صرف قبر نۓ سگدے

اکھیں شرم توں نیویاں کیتی وتو ھا چلو بڈ کے مر نۓ سگدے