جداں قسمت نمانی دے ستارے ٹھیک نہئ ہوندے.
تداں آوکھی گزردی اے گزارے ٹھیک نہئ ہوندے .
غریبی وچ ہے پک لگدا سدا کھوٹے تے کھریاں دا.
مقدر ٹھیک ہوون تاں نتارے ٹھیک نہئ ہوندے.
چھڑا کے انگلی بچپن وچ اے ماں میری نے دسیا ہا.
توں خود پیراں تے ٹریا کر سہارے ٹھیک نہئ ہوندے.
اور میرے شعراں نوں اج توڑی کسے کاتب وی لکھیا نہئ.
کتاباں وچ قسم رب دی انگارے ٹھیک نہئ ہوندے.
اور میری آکھیاں دے سانویں تو نہ ملیا کر رقیباں نوں.
جنازے کول غیراں دے بولارے ٹھیک نہئ ہوندے.
خمینی دا عزم لئے کے جے کوئی آوے تے گل بنسی.
لُٹیرے دی حکومت وچ ادارے ٹھیک نہئ ہوندے.
لکھاری ہاں میں حق سچ دا سزا ہوسی تے کے ہوسی.
کوئی مصرعہ بغاوت دا ادا ہوسی تے کے ہوسی.
میرے شعراں تے ظالم جے خفا ہوسی تے کے ہوسی.
اے سر میرا جے تن کولوں جدا ہوسی تے کے ہوسی.
غریباں دے میں دکھ لکھنا ستم لکھنا میں ساہواں دے.
حیاتی وچ میں لکھے نہیں قصیدے بادشاہواں دے.
انا دے شعر لکھدا ہاں انا نوں بھار نہیں لکھیا.
غلامی وچ حیاتی دا کوئی کردار نہیں لکھیا.
وڈیرے ٹھگ دے ڈیرے نوں کتن دربار نہیں لکھیا.
کسے ہوچھے اچکے نوں کدی سردار نہیں لکھیا.
میں راٹھاں دا لکھاری آں میں پگ نوں تاج لکھدا ہاں.
کسے بنری دی عضمت لئ حیا نوں داج لکھدا ہاں.
جداں مزدور بھکھے دی انا وکے تا کی لکھاں.
جداں روٹی دے بدلے وچ حیا وکے تا کی لکھاں.
کسے مجبور عورت دی ادا وکے تا کی لکھاں.
او جداں غرضاں دی منڈی وچ بھرا وکے تا کی لکھاں.
تداں نگری دے والی دی کمینی غرض لکھدا ہاں.
میں رت دے نال ورق بغاوت فرض لکھدا ہاں.
میں لکھنا بم دھماکے وچ کسے دے بال نا مارو.
کسے دا ویر نہ مارو کسے دا لال نہ مارو.
یزیدی پیشوا بن کے نبی دی آل نا مارو
بھرا نوں قید کر کے تے بھرا دے نال نا مارو .
میں سد لکھنا آں بہناں دے میں وین لکھنا ماواں کے دے.
بہاراں وچ وی لکھدا آں ہمیشہ ڈر خزاواں دے.
لکھاری ہاں میں حق سچ دا سزا ہوسی تے کے ہوسی
No comments:
Post a Comment