لاج رکھ لے غریبُ الوطن دا خدا اج عجب ھک میتھے امتحان آوڑائیں

لاج رکھ لے غریبُ الوطن دا خدا اج عجب ھک میتھے امتحان آوڑائیں

میرے کول تے ککھاں دی کُلی وی نہیں مِن ملنڑ اج اُچیچے مہمان آوڑائیں

کی کراں لا وارث تے مجبور ھاں خیال اپڑیں غریبی دا آندا پیائے

ذھن وچ ھک عجب بے صوادی دا کھوہ نال سوچاں دے گِڑ گِڑ کے واہندا پیائے

اگوں مسلئہ محبت دی عزت دا ھے قیاس وعدے دا اُجڑے نوں کھاندا پیائے

دل کھلوتا پیاسا کنارے اتے لوٹا صدراں دا چڑھدا تے لاہندا پیائے

میں بہاواں تے اونوں بہاواں کتھے ھنڑ دسا مالکا او جو آندا پیائے

ھُنڑ قدم میں ھٹاواں انا کھاندی اے اگ تے کدھ آلے رولے دے وچ پھس گیاں

لوکاں بھانڑیں تے او عام انسان سئی میرے سکھاں دے سارے جہان آوڑائیں

لاج رکھ لے غریب الوطن دا خدا,,,,,,,,,,,,

اپڑیں رحمت دا من حوصلہ بخش دے اپڑیں قدماں تو ھنڑ ڈلاواں نہ میں

نال ھووے پیارا کسے غیر دے مر جاواں کسے دے بوھے تے جاواں نہ میں

تیری نعمت اے توئیں من عطا کیتی اے دل آدھائے کسے نوں وکھاواں نہ میں

میں اُس دے اِس معادے مطابق رہواں لیک اپڑیں غریبی نوں لاواں نہ میں

توں تاں مالک جو ھیں تینوں کہڑی اے بھل تینوں سب علم ھے میرے حالات دا

میری غربت دی اس سر زمیں دے اتے میرے صدراں دے سارے جہان آوڑائیں

لج رکھ لے,,,,,,,,,,,,,,,,,

توں کرم نہ کریں مینوں تیری قسم میری زندگی دا پِنیاں وِٹیندا پیائے

جند ٹنگی گئی اڈیکاں دی چنج دے اتے موت ساویں اے پل پل دسیندا پیائے

میتھوں کوئی ناؤں ڈکیندا میرے ذھن وچ ھک بغاوت دا طوفان اٹھیندا پیائے

سچی پچھدائیں تے اج تیری زات اتوں میرا شک نہیں عقیدا پٹیندا پیائے

توں دسا تیری رحمت دی توہین نہیں تیرے بوہے تو سائل دھکیندا پیائے

توں سمیع البصیر ایں تے سب جانڑدائیں تینوں لمیاں سنڑاونڑ دی کائی لوڑ نہیں

میری حسرت دے سکے چمن دے شجر اج سنبھالنڑ میرے باغبان آوڑائیں

لاج رکھ لے,,,,,,,,,,,

ھنڑ خدا اپڑیں بندے نو جواب دیندائے

میرا بندائیں توں بے شک پریشاں نہ ھو میرے بوھے تے آیائیں تے خالی نہ جا

جس دا کوئی وی نہ ھووے جہاں دے اتے اس دا میں آں خدا اس دا میں آں خدا

میری مخلوق نوں پیار دیوے جہڑا مینوں کونڑ اے بھلا چنگا اس تو سوا

میرا گھر ساری دنیا دا دارلعما تیرا لگدائے توں میرے گھر وچ لے آ

توں آکھیں تے میں دن چڑن نہ دیواں رات جتنی تو آکھیں میں دیواں ودھا

توں ملاقات کر دل دی گل بات کر تن اجازت اے توں رات ساری رہا

کیں نوں جھُکیا تے ناوں اپڑیں مالک سوا تیری اے ادا مینوں بہوں ای پسند آئی اے

تیرے اندر تیری محفل اندر تیرے مالک تیرے درمیان آوڑائیں

لاج رکھ لے غریب الوطن دا خدا

merey mola ata kar takheyal gari merey ghurbat kadey tey sanam awna aey

اک شخص اپنی زندگی دی چاردیواری وچ بیٹھا اپنے محبوب دا انتظار کر رھیااےانتظاردالمھ صدیاں برابر ھوندااےاس نوکئ سال بیت گۓانھاں نائ آنا او نا آۓ اک دن اس نو کیسے محسن دسیا تیرا محبوب تیرے گھر آؤاے تیرے کولوں ماضی دی معافی منگن او فورن اللھ دی بارگاھ وچ سجدا ریز ھو گیا اور آھدا اے میرے خالق حقیقی میرا محبوب میرے گھر آندا پیا اے تے میں صاحب توفیق نئ مینو اچھی سوچ دے ویکھنا کے او سوچ کی منگ رھیا اے

میرے مولا عطا کر تخیئل گری میری غربت کدا تے صنم آونا اے

مثل فردوس دھرتی داسینھ ھوےبے نظر کول نظرے کرم آونا اے

پربتاں دی چوٹیاں نو بدل چمن کجھ معطرفضا وچ موسیقی ھوے

تارے ڈھون لڑیاں دی صورت عرش توھر سجا وٹ وچ هر باریکی ھوے

رنگ برنگی ھواواں داآنچل ھوےموج فطرت دارنگ حقیقی ھوے

ھر ھتھیلی تے چندن دی مھندی ھوےلیک بخت سکندر دی لیکی ھوے

ھر زبان تے اعلان بشارت ھوے انھاں آنا اے خدا دی قسم آوناں اے

میرے مولا عطا کر تخیئل گری میری غربت کدا تے صنم آوناں اے

ھر شجر تے ثمرلال و گوھر دیسن پتے پتے تے تصویر اوھندی ھوے

موسما نو شراب طھورا ملےدل دے کاغذ تے تحریر اونھدی ھوے

نقشھ جنت دا رب نو بدلنا پوےایسی نایاب جاگیر اوھندی ھوے

زلفاں بکھرن ھوا وچ فسانھ لکھن ھر فسانے دی تفسیر اوھندی ھوے

مٹی تائ تاں میں تینو چمیندا پیا تیتھے فخرے حسن دا قدم آوناں اے

میرے مولا عطا کر تخیئل گری میرے غربت کدا تے صنم آوناں اے

خضرلمبی حیاتی تو باغی دسےاس گھڑی دا مؤدب نمازی دسے

عشق ھٹ کے بزرگی توگبھرو دسے سوچ کیچم دے صحرا دی غازی دسے

تتلیاں دی قطاراں اوھدا نا لکھن رنگ حقیقی ھوے گل مجازی دسے

ٹھمریاں بھیروی قافیاں دادرےساز دھیمے ھون بے نیازی دسے

دل بے قابو نا ھو ورنھ مین جاننداں اے بے بھرم کول صاحب بھرم آونا اے

میرے مولا عطاء کر تخیئل گری میرے غربت کدا تے صنم آونا اے

میرے ھتھ وچ حیاتی دا سهرا ھوے انو پاون دا غیبوں اشاره ھوے

لیکن اس خوشی وچ میرا دل ترکڑا رھوےزوق دیدار وچ ھر نظاره ھوے

مخملی باھیں جدا آکے گل پون با خدا هور کوئ نا سھارا ھوے

سامنےتیرےعابد کھلوتا ھوے تیری صورت دا پڑدا سپارا ھوے

میرا ماضی تو میرا مصللھ بنی اس عبادت داویکھن عزم آونا اے

میرے مولا عطاء کر تخیئل گری میرے غربت کدا تے صنم آونا اے

uthun sajan punaun jithun peer howi merey naal dhro kar laey nee

اتھوں سجنڑ پنڑاؤں جتھوں پیڑ ھووی میرے نال دھرو کر لۓ نیں

تیری سونہہ ھائ توڑ نبھاونڑ دی ہنڑ حوصلے کیوں چھٹ گۓ نیں

ہتھ چھک نئیں میری سنگت اچوں چوکھے یار اولاہمے ڈھۓ نیں

بچپن دے وعدے پڑھ سگناں ایں اجاں پچھلے کاغذ پۓ نیں

geya tarut tasalsal jadoka sangat da khata yad hey saza bhul gayan

گیا ترُٹ تسَلسل جدوکا سنگت دا،خطا یاد ہے اپنی سزا بُھل گیاں

بڑا چنگا بَھلا سیانا ویانا حقیقت دی منزل دا راہ بُھل گیاں

کملے تاں ایہہ ہے جو انھیاں دے شہر اچ،میں شیشہ گری دی دُکاں کھول بیٹھاں

میری بے وفائی اے یا بزدلی آکھو،میں ظُلماں تو تنگ آں زباں کھول بیٹھاں

تیری بے رُخی بے وفائی تو صدقے،میری بے قَسی بے نوائ دا مُوجب

رووان دا مُوجب رولاون دا مُوجب، جاہ جاہ تےمیری لہائ دا مُوجب

دُکھاں تے میرے تعلق دا مُوجب،خوشیاں تے میری لڑائی دا مُوجب،

میں نقصان کہیں نوں دَساں کہڑے کہڑے،میری ہر طرح دی تباہی دا موجب

میں تیری رضا لئ شرم تے بھرم دا،عرب ویچ بیٹھاں عجم ویچ بیٹھاں،

اے خوشیاں تے ہاسے انا خود پرستی میں حتی کہ پُختہ عزم ویچ بیٹھاں

میں زندگانی گالی تیری آس تے،کہدی لائیں نہ لائیں تیرا ظرف ہے

میں نبھائی اے تیرے نال راٹھاں طرح،توں نبھائیں نہ نبھائیں تیرا ظرف ہے

دل ڈُکھاندا رہو تاہویں ممنون ہاں،سُکھ وکھائیں نہ وکھائیں تیرا ظرف ہے

یاد رکھیں نہ رکھیں تیری موج ہے،توں بُلائیں نہ بُلائیں تیرا ظرف ہے

کیتا جتنا بھروسہ زمانے تے میں،دے کے دھوکھے تے لمیاں سزائیں چھڈ گیا

ساتھ دتا نہ میرا کسے ہم سفر،کوئی کدائیں چھڈ گیا کوئی کدائیں چھڈ گیا

خدا تن سلامت رکھے تا قیامت سجن اوکھی سوکھی نبھیساں ودا میں

اجڑن دا میتھوں سبب لوگ پچھسن تیرے وادھے جگ توں لوکیساں ودا میں

محبت دی طربت تے یاداں دے ڈیوے جے دل بال رکھسی بجھیساں ودا میں

اے زندگی دے سوہنا نشیب و فراز ہن توں شاہ سہی رعایا سدیساں ودا میں

میرا نقصان تھوڑا یا بالا تھیا زخم سینے دے سیونڑ دا ول آ گیائے

کھرے کھوٹے دی ہو گئ اے پہچان ظل مینوں دنیا تے جیونڑ دا ول آ گیائے

meri gham dey thakerrey tu akh lag gai

میری غم دے تھکیڑے توں اکھ لگ گئ ، آپے سوچاں دے پنچھی دے پر کھُل گۓ

ذھن یاداں دے جھُرمٹ دے وِچ پھَس گیا ، میتھے مُڑ میرے ماضی دے در کھُل گے

میرا بچپن مِثال ہائ زمانے اُتے ، میتھے قِسمت دی دیوی مہربان ہاہ

میرا دِل ہائ محبتاں دی آماجگاہ ، گو مِرا ذھن بھولا تے نادان ہاہ

پیر رکھیُّم جوانی دی دہلیز تے ، اوہ وی ویلا بڑا پُر امن مِل گیا

مُڑ حیاتی دے شاہراہ دے کہیں موڑ تے ،مینوں لوڈا جیا ھِک سجن مِل گیا

پہلے پہلے خاموشی دی بُکل دے وچ ، اکھیں جھِکیاں دے نال اوہ گُزردا رہیا

اوہدی ایہا ادا مینوں بھاندی رہی ، میرا دِل اونھوں تک تک کے ٹھردا رہیا

میرے متھے دا مقسوم اِنج چمکیا ، آپے مُدتاں دی مُشکِل چا حل کیتیُّس

میرے راہاں تے کھلوندا ایں کِس واسطے ، ھس پیا نالے رُک رُک کے گَل کیتیُّس

میرے دِل دا وی مُڑ حوصلہ ودھ گیا ، ہتھ ودھایا چا میں دوستی واسطے

ایویں ویلا ونجاونڑ دا کیا فائدہ ، زندگی ھے بنڑی دِل لگی واسطے

اوہدی ھر گل مِرے دِل تے ثبت ھو گئ ، اوہدا ھر لفظ کملے دے ھاں لگ گیا

آئ مُڑ ھِک مبارک گھڑی دوستو ، اوہو لوڈا سجنڑ میرے ناں لگ گیا

مُڑ اچانک کِسے دی نظر لگ گئ ، پھس گیُّم میں غریبی دے گرداب وِچ

میری آساں اُمیداں تے سدھراں دے گھر ، لُڑھ گۓ بد نصیبی دے سیلاب وِچ

میری قِسمت نوں رب جانڑے کی بنڑ گیا ، میرے دِل اُتے زخم ھِک شدید ھو گیا

جہڑا آہدا ہاہ زِندگی توں پیارا ایں توں ۔ اوہو بندا اچانک بے دید ھوگیا

میری نُصرت نوں یکدم شِکست ھو گئ ، مانڑ ترُٹدے بخت ڈھلدا گیا

اوہدا سانگا جوں مبنی ہاہ اغراض تے ، بخت ڈھلدا گیا اوہ بدلدا گیا

اوہدے نِکھڑن دا صدمہ خُدا جانڑداے ، میری اکھیں چوں مینہہ بنڑ کے وسدا رہیا

میری اکھیاں جوں ھنجواں دی برسات رھی ، اوہ کھلوتا چوبارے تے ھسدا رہیا

متھا رکھ کے مُقدر دی زنجیر تے ، دِل مچلدا رہیا میں تڑپدا رہیُّم

رات پونم دی اوہدی تلیاں اُتے ، لگی کہیں دی حِنا میں تڑپدا رہیُّم

بخت ھریا تے"عاقب" سجنڑ پھُٹ گیا ، میرے چن دی وفا وی جفا بنڑ گئ

اوہ تاں خوش باش ھے نویاں سجنڑاں دیوچ ، میری زِندگی مسلسل سزا بنڑ گی

dosti di baqa wastey

دوستی دی بقا واسطے

ہُنڑ منی وَنج خُدا واسطے

ہک وچھوڑا نہ پا دوستا

جہڑی دل ائی مَنا دوستا

دم ہے حاضر سزا واسطے

ہُنڑ منی وَنج خُدا واسطے

داء حیاتی دا لا چھوڑیائے

سارے جگ نوں رُسا چھوڑیائے

صرف تیری رضا واسطے

ہُنڑ منی وَنج خُدا واسطے

جئیں دیہاڑے توں دیداں گئیاں

ساتھوں خوشیاں تے عیداں گئیاں

ہتھ ترسدن حناء واسطے

ہُنڑ منی وَنج خُدا واسطے

درؔد مَنتاں مَنیندا وداں

تینوں رب توں پنیندا وداں

ہتھ اُٹھا کے دُعا واسطے

ہُنڑ منی وَنج خُدا واسطے

bad muddat dey aawan hoya aei mein hath jurrena tu raat reh pao

بعد مدت دے آونڑ ھویائی میں ہتھ جوڑیناں تے رات رہ پئو

رت ادھاری بہاراں کولوں میں لئے کے دیناں تے رات رہ پئو

ساری عمراں دے روسے آلی میں ضد سٹیناں تے رات رہ پئو

ڈ یوے یاداں دے انجے وانگوں میں وت بالیناں تے رات رہ پئو

تیرے سر تلے رات ساری میں بانہہ رکھیناں تے رات رہ پئو

میں آپنڑی پلکاں دا پکھا تینوں سجنڑ جھلیناں تے رات رہ پئو

توں جہڑی آکھیں او یار مینوں میں اوہ منیناں تے رات رہ پئو

نمائشی سار ے نپا کے ککڑ ڈکا چھوڑیناں تے رات رہ پئو

ہاشمی ڈینہہ ابھرے تائیں نہ سد مریساں نہ میں جاگیسا

توں آپنڑی مرضی دے نال جاگیں قرآن چائیناں تے رات رہ پئو

جواب

توں سک دی بوٹی توں کھوہ کے مینوں گلاب دیویں تاں رات راہناں

مکا کے سارے بہانے مینوں جناب دیویں تاں رات راہناں

میں پڑھدا راہساں توں چہرے آلی کتاب دیویں تاں رات راہناں

سوال میرے نہ میرے حق اچ جواب دیویں تاں رات راہناں

مینو ں آپنڑاں ادھارا جھٹ ھک شباب دیویں تاں رات راہناں

سال سارے دا پچھلا مینوں حساب دیویں تاں رات راہناں

توں میری اکھیں نوں جلوہ ویکھنڑ دی تاب دیویں تاں رات راہناں

تار گڈھ کے حضور مطرب رباب دیویں تاں رات راہناں

ہاشمی اج میخانے آلے ہلا کے مٹکے جگا کے مستی

توں اکھ دے جام اچ نظر ملا کے شراب دیویں تاں رات راہناں